इदं व्रतं मया देव कृतं प्रीत्यै तव प्रभो
रेवतीतुर्यचरणे द्वादशीसंयुते नरः 2.4.31.
ततो येषां पदार्थानां वर्जनं तु कृतं भवेत् ततः सर्वं समश्नीयाद्यद्यत्त्यक्तं व्रते स्थितम्
दंपतिभ्यां सहैवाऽत्र भोक्तव्यं च द्विजैः सह
ततो भुक्त्युत्तरं यानि गलितानि दलानि च
इक्षुदण्डं तथा धात्रीफलं कोलिफलं तथा
एषु त्रिषु न भुक्तं चेदेकैकमपि येन तु
ततः सायं पुनः पूज्याविक्षुदण्डैश्च शोभितैः
ततो विसर्जनं कृत्वा दत्त्वा दायादिकं हरेः मत्कृतं पूजनं गृह्य संतुष्टो भव सर्वदा
गच्छगच्छ सुरश्रेष्ठ स्वस्थाने परमेश्वर
एवं विसृज्य देवेशमाचार्याय प्रदापयेत्
प्रतिवर्षं तु यः कुर्यात्तुलसीकरपीडनम् इहलोके परत्राऽपि विपुलं च यशो लभेत् ।। 2.4.31.
एकादश्यां तु गृह्णीयाद्व्रतं पंचदिनात्मकम्
शरपंजरसुप्तेन भीष्मेण तु महात्मना कथिता पांडुदायादैः कृष्णेनाऽपि श्रुतास्तदा
ततः प्रीतेन मनसा वासुदेवेन भाषितम्
एकादश्यां कार्तिकस्य याचितं च जलं त्वया
तुष्टानि तव गात्राणि तस्मादद्यदिनावधि
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मम संतुष्टिकारकम्
कार्तिकस्य व्रतं कृत्वा न कुर्याद्भीष्मपंचकम्
अशक्तश्चेन्नरो भूयादसमर्थश्च कार्तिके
सत्यव्रताय शुचये गांगेयाय महात्मने
सव्येनाऽनेन मंत्रेण तर्पणं सार्ववर्णिकम् ।। 2.4.32.
व्रतांगत्वात्पूर्णिमायां प्रदेयः पापपूरुषः
यः पुत्रार्थं व्रतं कुर्यात्सस्त्रीको भीष्मपञ्चकम्
अवश्यमेव कर्तव्यं तस्माद्भीष्मस्य पंचकम्
कार्तिकेयाय रुद्रेण पुरा प्रोक्तः सविस्तरात्
भीष्मेणैतद्यतः प्राप्तं व्रतं पञ्चदिनात्मकम्
सकाशाद्वासुदेवस्य तेनोक्तं भीष्मपञ्चकम्
कार्तिके शुक्लपक्षे तु शृणु धर्मं पुरातनम्
अम्बरीषेण भोगाद्यैश्चीर्णं त्रेतायुगादिषु