कनकस्य सुता पूर्वमेकादश्यां किशोरिका
तेन वैधव्यदोषेण निर्मुक्ताऽऽसीत्सुलोचना 2.4.31.
अवश्यमेव कर्तव्यः प्रतिवर्षं तु वैष्णवैः।। विधिं तस्य प्रवक्ष्यामि यथा सांगा क्रिया भवेत
विष्णोस्तु प्रतिमां कुर्यात्पलस्य स्वर्णजां शुभाम्
प्राणप्रतिष्ठां कृत्वैव तुलसीविष्णुरूपयोः
उपचारैः षोडशभिः पूजयेत्पुरुषोक्तिभिः
पुण्याहं वाचयित्वाथ नांदीश्राद्धं समाचरेत्
तुलसीनिकटे सा तु स्थाप्या चांऽतर्हिता पटैः
तुभ्यं दास्यामि तुलसीं सर्वकामप्रदो भव
तत आचमनीयं च त्रिरुक्त्वा च प्रदापयेत्
मधुपर्कं गृहाण त्वं वासुदेव नमोस्तु ते
गोधूलिसमये पूज्यौ तुलसीकेशवौ पुनः 2.4.31.
ईषद्दृश्ये भास्करे तु संकल्पं तु समुच्चरेत्
अनादिमध्यनिधन त्रैलोक्यप्रतिपालक
पार्वतीबीजसंभूतां वृंदाभस्मनि संस्थिताम्
पयोघटैश्च सेवाभिः कन्यावद्वर्धिता मया
एवं दत्त्वा च तुलसीं पश्चात्तौ पूजयेत्ततः
ततः प्रभातसमये तुलसीं विष्णुमर्चयेत्
पायसाऽऽज्यक्षौद्रतिलैर्जुह्यादष्टोत्तरंशतम् आचार्यं च समभ्यर्च्य होमशेषं समापयेत्
चतुरो वार्षिकान्मासान्नियमो येन यः कृतः
इदं व्रतं मया देव कृतं प्रीत्यै तव प्रभो
रेवतीतुर्यचरणे द्वादशीसंयुते नरः 2.4.31.
ततो येषां पदार्थानां वर्जनं तु कृतं भवेत् ततः सर्वं समश्नीयाद्यद्यत्त्यक्तं व्रते स्थितम्
दंपतिभ्यां सहैवाऽत्र भोक्तव्यं च द्विजैः सह
ततो भुक्त्युत्तरं यानि गलितानि दलानि च
इक्षुदण्डं तथा धात्रीफलं कोलिफलं तथा
एषु त्रिषु न भुक्तं चेदेकैकमपि येन तु
ततः सायं पुनः पूज्याविक्षुदण्डैश्च शोभितैः
ततो विसर्जनं कृत्वा दत्त्वा दायादिकं हरेः मत्कृतं पूजनं गृह्य संतुष्टो भव सर्वदा
गच्छगच्छ सुरश्रेष्ठ स्वस्थाने परमेश्वर