प्रयांत्यनेकाऽर्जितपातकानि व्रतस्य संदर्शयतोऽपि मुक्तिम्
स्वस्य कर्तुमसामर्थ्यं कथमेतत्कृतं भवेत्
द्रव्यं दत्त्वा ब्राह्मणाय गृह्णीयात्फलमुत्तमम्
शिष्याद्वा भृत्यवर्गाद्वा स्त्रीभ्यो वाऽऽप्ताच्च कारयेत्
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कौतुकं मम वर्तते
येनोपायेन तद्वच्मि शृणुष्वैकमना द्विज
सुकृतं वा दुष्कृतं वा कृतमेकेन यत्कृते
द्वापरे वंशमध्ये तु कलौ कर्तैव केवलम्
अज्ञानाद्यच्च तारुण्ये बाल्ये तस्य फलं भवेत्
षण्मासं पापिसंगेन नरः पापी प्रजायते
भोजनादेकपंक्तौ च विंशांशः पुण्यपापयोः 2.4.30.
यो वै यस्यान्नमश्नाति स भुंक्ते तस्य किल्बिषम्
परस्य स्तवनाद्यानादेकपात्रस्थभोजनात्
पुरुषो हरते सर्वं भार्याया औरसस्य च
भर्तुराज्ञाकरी नारी भर्तुरर्द्धं वृषं हरेत्
वर्षाऽशनं तु यो दत्ते तदर्द्धाघस्य भागयम्
पुरोहितस्य षष्ठांशं पापं वा पुण्यमेव वा
उद्योगी चानुमन्ता च यश्चोपकरणप्रदः
यद्धस्तात्कार्यते कर्म नान्नमस्मै प्रयच्छति
व्यवहारात्तथा प्रीत्या नित्यं संभाषणादिभिः
संसर्गपुण्ययोगेन एकदन्तो द्विजाधमः 2.4.30.
नारद उवाच ईदृशं कार्तिकव्रतमल्पायासं महत्फलम्
धर्ममेवाऽनुतिष्ठंतः प्राप्नुवंति शुभां गतिम्
अधर्ममनुतिष्ठंतो यांति तेऽधोगतिं नराः
तयोः पालनकर्तारौ द्वावेव विधिना कृतौ
गुरुतल्पादयः पुत्राः कामस्य प्रथिता भुवि
ब्रह्मस्वहरणाद्याश्च एते नरकनायकाः
व्रतादिधर्मकृत्यं यैस्तैर्मुक्तास्ते हि कुर्वते
श्रद्धा मेधा विघातिन्यौ वर्तेते भुवि सर्वदा
न करोति सुदुर्मेधा येनांधं याति वै तमः