ततस्तौ ग्राहमातंगौ चक्रं क्षिप्त्वा समुद्धृतौ
ततःप्रभृति तत्स्थानं हरिक्षेत्रमितिस्मृतम्
तावुभौ विश्रुतौ लोके जयश्च विजयस्तथा
अतस्त्वमपि धर्मज्ञ नित्यं विष्णुव्रते स्थितः
तुलामकरमेषेषु प्रातःस्नायी सदा भव
ब्राह्मणानथ गाश्चाऽपि वैष्णवांश्च सदा भज
एवं त्वमपि देहांते तद्विष्णोः परमं पदम्
तावज्जन्म व्रतादस्माद्विष्णुसंतुष्टिकारकात्
धन्योऽसि विप्राग्र्य यतस्त्वयैतद्व्रतं कृतं तुष्टिकरं जगद्गुरोः
तया कलहया सार्द्धं वैकुण्ठभवनं गतौ ।। 2.4.28.
धर्मदत्तो ह्यसौ जातप्रत्ययस्तद्व्रते स्थितः
इतिहासमिमं पुराभवं शृणुते श्रावयते च यः पुमान्
इति तद्वचनं श्रुत्वा पृथुर्विस्मितमानसः
पुराऽवंतीपुरे कश्चिद्विप्र आसीद्धनेश्वरः
देशाद्देशातरं गच्छन्क्रयविक्रयकारणात्
महिषेण कृता पूर्वं तस्मान्माहिष्मतीति सा
कार्तिकव्रतिनस्तत्र नानादेशाऽऽगतान्नरान्
स नित्यं नर्मदातीरे भ्रमन्विक्रयकारणात्
कांश्चित्पुराणं पठतः कांश्चिच्च श्रवणे रतान्
उद्यापनविधौ सक्तान्कांश्चिज्जागरणे रतान्
ददर्श कौतुकाविष्टस्तत्रतत्र धनेश्वरः
वैष्णवानां तथा विष्णोर्नामश्रावादि सोऽलभत् 2.4.29.
तावत्कृष्णाऽहिना दष्टो विह्वलः स पपात ह
यमाज्ञया कुंभिपाके चिक्षिपुस्तं धनेश्वरम्
कुंभीपाको यथा वह्निः प्रह्लादक्षेपणात्पुरा
तावदभ्यागतस्तत्र नारदः प्राह सत्वरम् नारद उवाच नैवाऽयं निरयान्भोक्तुमर्हो ह्यरुणनंदन
यस्मादंतेऽस्य संजातं कर्म यन्निरयापहम्
ततः षडंशमाप्नोति पुण्यस्य नियतं नरः
कार्तिकव्रतिभिर्मासं तेषां पुण्यांशभागयम्
तस्मादकामपुण्यो हि यक्षयोनिस्थितो ह्ययम्