नैवाऽद्यापि स मे देवः प्रसन्नो जायते ध्रुवम्
तस्माद्दानैश्च यज्ञैश्च नैव विष्णुः प्रसीदति
आबाल्याद्दीक्षितो यज्ञे ह्यपुत्रत्वमगाद्यतः
तस्मादद्याऽपि तद्देशे सदा राज्यांऽशभागिनः
यज्ञवाटं ततोऽभ्येत्य यज्ञकुण्डाग्रतः स्थितः
विष्णो भक्तिं स्थिरां देहि मनोवाक्काय कर्मभिः
मुद्गलस्तु तदा क्रोधाच्छिखामुत्पाटयत्स्वकाम्
तावदाविरभूद्विष्णुः कुण्डाग्नौ भक्तवत्सलः 2.4.27.
तमालिंग्याऽऽत्मसारूप्यं दत्त्वा वैकुण्ठमंदिरम्
एतावुभौ तत्समरूपभाजौ द्वाःस्थौ कृतौ तेन रमाप्रियेण
किं नु ताभ्यां पुरा चीर्णं तस्मात्तद्रूपधारिणौ
गणावूचतुः तृणबिंदोस्तु कन्यायां देवहूत्यां पुरा द्विज
ज्येष्ठो जयः कनिष्ठोऽभूद्विजयश्चैव नामतः
जयश्च विजयश्चैव विष्णुभक्तिरतौ सदा
नित्यमष्टाक्षरीजाप्यौ विष्णुव्रतकरावुभौ
मरुत्तेन कदाचित्तावाहूतौ यज्ञकर्मणि
जयस्तत्राभवद्ब्रह्मायाजको विजयोऽभवत्
मरुत्तोऽवभृथस्नातस्ताभ्यां वित्तं ददौ बहु
यजनाय पृथग्विष्णोस्तुष्ट्यर्थं तौ ततो मुनी
जयोऽब्रवीत्समो भागः क्रियतामिति तत्र सः 2.4.28.
ततोऽशपज्जयः क्रोधाद्विजयं लुब्धमानसम्
विजयस्तस्य तं शापं श्रुत्वा सोप्यशपच्च तम्
तत्तदाचख्यतुर्विष्णुं दृष्ट्वा नित्यार्चने विभुम्
भविष्यावः कृपासिंधो तच्छापो विनिवर्त्यताम्
मयाऽपि नान्यथा कर्तुं शक्यते तत्कदाचन
प्रह्लादवचसा स्तंभेऽप्याविर्भूतो ह्यहं पुरा
तस्माद्युवामिमौ शापावनुऽभूय स्वयंकृतौ
गणावूचतुः ततस्तौ ग्राहमातंगावभूतां गंडकीतटे
कदाचित्स गजः स्नातुं कार्तिके गंडकीं गतः
ग्राहग्रस्तो ह्यसौ नागः सस्मार श्रीपतिं तदा 2.4.28.