द्वितीयेऽह्नि पुनः पाकं कृत्वा यावत्स विष्णवे
एवं सप्तदिनं तस्य पाकं कोऽप्यहरन्नृप
अहो नित्यं समभ्येत्य कः पाकं हरते मम
पुनः पाकं विधायाऽत्र भुज्यते यदि चेन्मया
यदि पाकं विधायैवं भोक्तव्यं तु मया न तत्
उपोषितोऽहं सप्ताऽहं तिष्ठाम्यत्र व्रतस्थितः
इति पाकं विधायाऽसौ तत्रैवाऽलक्षितः स्थितः
क्षुत्क्षामं दीनवदनमस्थिचर्माऽवशेषितम् 2.4.27.
विलोक्याऽन्नहरं विप्रस्तिष्ठतिष्ठेत्यभाषत
इत्थं वदंतं विप्राग्र्यमायांतं स विलोक्य च
भीतं संमूर्च्छितं दृष्ट्वा चंडालं स द्विजाग्रणीः
अथोत्थितं तमेवासौ विष्णुदासो व्यलोकयत्
तं दृष्ट्वा सात्त्विकैर्भावैरावृतो द्विजसत्तमः
अथ शक्रादयो देवास्तत्रैवाभ्याययुस्तदा
विमानशतसंकीर्णं देवर्षिशतसंकुलम्
ततो विष्णुः समालिंग्य स्वभक्तं सात्त्विकव्रतम्
विमानवरसंस्थं तं गच्छंतं विष्णुसन्निधिम्
वैकुण्ठभुवनं यांतं विष्णुदासं विलोक्य सः 2.4.27.
स विष्णुरूपधृग्विप्रो याति वैकुण्ठमंदिरम्
दीक्षितेन मया सम्यक्सत्रेऽस्मिन्वैष्णवे त्वया
नैवाऽद्यापि स मे देवः प्रसन्नो जायते ध्रुवम्
तस्माद्दानैश्च यज्ञैश्च नैव विष्णुः प्रसीदति
आबाल्याद्दीक्षितो यज्ञे ह्यपुत्रत्वमगाद्यतः
तस्मादद्याऽपि तद्देशे सदा राज्यांऽशभागिनः
यज्ञवाटं ततोऽभ्येत्य यज्ञकुण्डाग्रतः स्थितः
विष्णो भक्तिं स्थिरां देहि मनोवाक्काय कर्मभिः
मुद्गलस्तु तदा क्रोधाच्छिखामुत्पाटयत्स्वकाम्
तावदाविरभूद्विष्णुः कुण्डाग्नौ भक्तवत्सलः 2.4.27.
तमालिंग्याऽऽत्मसारूप्यं दत्त्वा वैकुण्ठमंदिरम्
एतावुभौ तत्समरूपभाजौ द्वाःस्थौ कृतौ तेन रमाप्रियेण