तुलसीपूजया तस्य रत्नपूजां पुरा कृताम्
विष्णुदास कथं सेयमाच्छन्ना तुलसीदलैः
विष्णुभक्तिं न जानासि वराकोऽसि मतो मम
इति तद्वचनं श्रुत्वा सक्रोधः स द्विजोत्तमः
कियद्विष्णुव्रतं पूर्वं त्वया चीर्णं वदस्व तत्
तद्ब्राह्मणवचः श्रुत्वा प्रहस्य स नृपोत्तमः
इत्थं चेद्वदसे विप्र विष्णुभक्त्याऽतिगर्वितः
यज्ञदानादिकं नैव विष्णोस्तुष्टिकरं कृतम् 2.4.26.
ईदृशस्याऽपि ते गर्व एष तिष्ठति भक्तितः
साक्षात्कारमहं विष्णोरेष वादो गमिष्यति
आरभद्वैष्णवं सत्रं कृत्वाऽऽचार्यं तु मुद्गलम्
ऋषिसंघसमाजुष्टं बह्वन्नं बहुदक्षिणम्
विष्णुदासोऽपि तत्रैव तस्थौ देवालये व्रती
माघोर्जयोर्व्रतं सम्यक्तुलसीवनपालनम्
उपचारैः षोडशभिर्नृत्यगीतादिमंगलैः
नित्यं संस्मरणं विष्णोर्गच्छन्भुवि स्वपन्नपि
माघकार्तिकयोर्नित्यं विशेषनियमानपि
एवं समाराधयतोः श्रियः पतिं तयोश्च चोलेश्वरविष्णुदासयोः 2.4.26.
स पाकमकरोत्तावदहरत्कोऽप्यलक्षितः
तमदृष्ट्वाऽप्यसौ पाकं पुनर्नैवाऽकरोत्तदा
द्वितीयेऽह्नि पुनः पाकं कृत्वा यावत्स विष्णवे
एवं सप्तदिनं तस्य पाकं कोऽप्यहरन्नृप
अहो नित्यं समभ्येत्य कः पाकं हरते मम
पुनः पाकं विधायाऽत्र भुज्यते यदि चेन्मया
यदि पाकं विधायैवं भोक्तव्यं तु मया न तत्
उपोषितोऽहं सप्ताऽहं तिष्ठाम्यत्र व्रतस्थितः
इति पाकं विधायाऽसौ तत्रैवाऽलक्षितः स्थितः
क्षुत्क्षामं दीनवदनमस्थिचर्माऽवशेषितम् 2.4.27.
विलोक्याऽन्नहरं विप्रस्तिष्ठतिष्ठेत्यभाषत
इत्थं वदंतं विप्राग्र्यमायांतं स विलोक्य च