सर्वपापहरं नित्यं कामदं तुलसीवनम् 2.4.23.
दर्शनं नर्मदायास्तु गंगास्नानं तथैव च
रोपणात्पालनात्सेकाद्दर्शनात्स्पर्शनान्नृणाम्
तुलसीमंजरीभिर्यः कुर्याद्धरिहराऽर्चनम्
पुष्कराद्यानि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा
तुलसीमंजरीयुक्तो यस्तु प्राणान्विमुंचति
विष्णोः सायुज्यमाप्नोति सत्यं सत्यं नृपोत्तम
तद्देहं न स्पृशेत्पापं क्रियमाणमपीह यत्
तत्र श्राद्धं प्रकर्तव्यं पितॄणां दत्तमक्षयम्
जलैः स्नाति नरस्तस्य गंगास्नानफलं स्मृतम्
सुवर्णमणिमुक्तौघैरर्चनस्याप्नुयात्फलम् ।। 2.4.23.
नित्यं धात्रीं समाश्रित्य तिष्ठंत्यर्के तुलास्थिते
लुनाति स नरो गच्छेन्निरयानतिगर्हितान् न समर्थो भवेद्वक्तुं यथा देवस्य शार्ङ्गिणः
धात्रीतुलस्युद्भवकारणं यः शृणोति यः श्रावयते च भक्त्या
तत्पुनर्ब्रूहि माहात्म्यं केन चीर्णमिदं शुभम्
ब्राह्मणो धर्मवित्कश्चिद्धर्मदत्तेति विश्रुतः
विष्णुव्रतकरः सम्यग्विष्णुपूजारतः सदा
रात्र्यां तुर्यावशेषायां जगाम हरिमन्दिरम्
तेन दृष्टा समायाता राक्षसी भीमदर्शना
पूजोपकरणैः सर्वैः पयोभिश्चाहनद्भयात् तेन वै हतमात्रे तु पापं तस्या ह्यगाल्लयम्
अथ संस्मृत्य सा पूर्वजन्मकर्मविपाकजाम्
तत्कथं नु पुनर्विप्र प्रयास्याम्युत्तमां गतिम्
अतीव विस्मितो विप्रस्तदा वचनमब्रवीत्
धर्मदत्त उवाच केन कर्मविपाकेन त्वं दशामीदृशीं गता 2.4.24.
तस्याहं गृहिणी पूर्वं कलहाख्याऽतिनिष्ठुरा
न कदाचिन्मया भर्तुर्वचसाऽपि शुभं कृतम्
कलहप्रियया नित्यं मयोद्विग्नमना यदा
ततो गरं समादाय प्राणास्त्यक्ता मया द्विज
यमश्च मां तदा दृष्ट्वा चित्रगुप्तमपृच्छत
प्राप्नोत्वेषा च तत्कर्म शुभं वा यदि वाऽशुभम्