या हि त्रयोविंशतिभेदशब्दिता जगत्यशेषे समधिष्ठिता परा 2.4.22.
यद्भक्तियुक्ताः पुरुषास्तु नित्यं दारिद्र्यभीमोहपराभवादीन्
दारिद्यमोहदुःखानि न कदाचित्स्पृशंति तम्
इत्थं स्तुवंतस्ते देवास्तेजोमण्डलमास्थितम्
तन्मध्याद्भारतीं सर्वे शुश्रुवुर्व्योमचारिणीम् शक्तिरुवाच अहमेव त्रिधा भिन्ना तिष्ठामि त्रिविधैर्गुणैः
गौरी लक्ष्मी स्वरा चेति रजःसत्त्वतमोगुणैः
देवानां विस्मयोत्फुल्लनेत्राणां तत्तदा नृप
ततः सर्वेऽपि ते देवा गत्वा तद्वाक्यनोदिताः
ततस्तास्तान्सुरान्दृष्ट्वा प्रणतान्भक्तवत्सलाः
निर्वपध्वं ततः कार्यं भवतां सिद्धिमेष्यति
नारद उवाच ततस्तु हृष्टाः सुरसिद्धसंघाः प्रगृह्य बीजानि विचिक्षिपुस्ते 2.4.22.
धात्री च मालती चैव तुलसी च नृपोत्तम
धात्र्युद्भवा स्मृता धात्री माभवा मालती स्मृता
स्त्रीरूपिण्यौ वनस्पत्यौ दृष्ट्वा विष्णुस्तदा नृप
दृष्ट्वा च याचते मोहात्कामासक्तेन चेतसा
यच्च लक्ष्म्या पुरा बीजमीर्ष्ययैव समर्पितम्
अतः सा बर्बरीत्याख्यामवापाऽध विगर्हिताम्
ततो विस्मृतदुःखोऽसौ विष्णुस्ताभ्यां सहैव तु
कार्तिकोद्यापने विष्णोस्तस्मात्पूजा विधीयते
तुलसीकाननं राजन्गृहे यस्याऽवतिष्ठते
सर्वपापहरं नित्यं कामदं तुलसीवनम् 2.4.23.
दर्शनं नर्मदायास्तु गंगास्नानं तथैव च
रोपणात्पालनात्सेकाद्दर्शनात्स्पर्शनान्नृणाम्
तुलसीमंजरीभिर्यः कुर्याद्धरिहराऽर्चनम्
पुष्कराद्यानि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा
तुलसीमंजरीयुक्तो यस्तु प्राणान्विमुंचति
विष्णोः सायुज्यमाप्नोति सत्यं सत्यं नृपोत्तम
तद्देहं न स्पृशेत्पापं क्रियमाणमपीह यत्
तत्र श्राद्धं प्रकर्तव्यं पितॄणां दत्तमक्षयम्
जलैः स्नाति नरस्तस्य गंगास्नानफलं स्मृतम्