अरुणाद्रिं समभ्यर्च्य विपापोऽभूत्सुराधिपः
लब्ध्वा चेन्द्रपदं शक्रः शतमप्सरसांकुलम् 1.3.1.6.
पुष्पमेघान्समादिश्य दिव्याभिः पुष्पवृष्टिभिः
शेषोऽपि शोणशैलेशं समभ्यर्च्य शिवाज्ञया
अन्ये नागाश्च गन्धर्वाः सिद्धाश्चाप्सरसां गणाः
देवैरशेषैर्दैत्यादीञ्जेतुकामैः समुद्यतैः
त्वष्ट्रा विरचिताकार आदित्यस्तेजसा तपन्
रथवाहाः पुनस्तस्य शक्तिहीनाः श्रमं गताः
नाशक्नोच्च दिवं गन्तुं सर्वगत्यांशुमालिनः
प्रीत्या तस्माद्विभोर्लेभे मार्गं व्योम्नो हयाञ्छुभान्
न लंघयति किं त्वस्य प्रदक्षिणपरिक्रमैः
अरुणाचलमाराध्य नवान्यंगानि लेभिरे 1.3.1.6.
घ्राणं वाणी च लेभे सा शोणाचलनिषेवणात्
बलिदत्तावनीदानजलधारानिरोधतः
लेभे नेत्रं च पूतात्मा भास्कराख्ये गिरौ स्थितः
प्रतर्दनाख्यो नृपतिर्ग्रहीतुं देवकन्यकाम्
क्षणात्कपिमुखो जातो मंत्रिभिश्चोदितो नृपः
ततश्चारुमुखोजातः प्रसादादरुणेशितुः
अरुणाचलनाथस्यसंनिधौ ज्ञानदुर्बलः
ततो व्याघ्रमुखं दृष्ट्वा गंधर्वपरिचारकाः
अथ नारद निर्दिष्टमवज्ञाफलमात्मनः
शिवभूमिरियं ख्याता परितो योजनद्वयम् 1.3.1.6.
सप्तर्षयः पुरा भूमौ शापदोषसमन्विताः
शापमोक्षं ददौ श्रीमान्सप्तर्षीणां महात्मनाम्
शोणाचलस्य निकटे दृश्यते पावनं शुभम्
अंतर्हितप्रार्थितार्थो दारुहस्तपुटे वहन्
दारुहस्तपुटे तीर्थे निचिक्षेप पिपासतः
अथ शोणाचलं प्राप्तः कथं वा दारुहस्तकः
लब्धपादश्च सहसा जगाम च निजालयम्
स्वयं गृहीत्वा चालोक्य ववंदेऽरुणपर्वतम्