हस्त्यश्वरथपत्तीनां कोटिभिः परिवारितः
गणाश्च समसज्जंत युद्धायाऽतित्वरान्विताः
अवतेरुर्गणा वेगात्कैलासाद्युद्धदुर्मदाः
प्रमथाधिपदैत्यानां घोरशस्त्रास्त्रसंकुलम्
गजाश्वरथशब्दैश्च नादिता भूर्व्यकंपत
व्यराजत नभः पूर्णमुल्काभिरिव संवृतम्
वज्राहताचलशिरःशकलैरिव संवृता
वसासृङ्मांसपंकाढ्या भूरगम्याऽभवत्तदा 2.4.18.
युद्धे पुनः पुनस्तत्र मृतसंजीविनीबलात् शशंसुर्देवदेवाय तत्सर्वं शुक्रचेष्टितम्
अथ रुद्रमुखात्कृत्या बभूवाऽतीवभीषणा
सा युद्धभूमिमासाद्य भक्षयंती महासुरान्
विधृतं भार्गवं दृष्ट्वा दैत्यसैन्यं गणास्तदा
अथाभज्यत दैत्यानां सेना गणभयार्दिता भग्नां गणभयात्सेनां दृष्ट्वामर्षयुता ययुः
त्रयस्ते वारयामासुर्गणसेनां महाबलाः
ततो दैत्यशरौघास्ते शलभानामिव व्रजाः
गणाः शरशतैर्भिन्ना रुधिरासारवर्षिणः
पतिताः पात्यमानाश्च भिन्नाश्छिन्नास्तदा गणाः 2.4.18.
ततः प्रभग्नं स्वबलं विलोक्य शैलादिलंबोदरकार्तिकेयाः
अमर्षादभ्यधावंत द्वंद्वयुद्धाय दानवाः
नंदिनं कालनेमिश्च शुम्भो लंबोदरं तथा
निशुम्भः कार्तिकेयस्य मयूरं पंचभिः शरैः
ततः शक्तिधरः शक्तिं यावज्जग्राह रोषितः
नंदीश्वरः शरव्रातैः कालनेमिमवध्यत
कालनेमिस्तु संक्रुद्धो धनुश्चिच्छेद नंदिनः
स शूलभिन्नहृदयो हताश्वो हतसारथिः
अथ शुम्भो गणेशश्च रथमूषकवाहनौ
गणेशस्तु तदा शुम्भं हृदि विव्याध पत्रिणा
ततोऽतिक्रुद्धः शुम्भोऽपि बाणषष्ट्या गणाधिपम् 2.4.19.
मूषकः शरभिन्नांगश्चचाल दृढवेदनः
ततो लंबोदरः शुम्भं हत्वा परशुना हृदि