ज्ञात्वा दैत्यहृतं द्रोणं धिषणो भयविह्वलः
पलायध्वं हवाद्देवा नाऽयं जेतुं क्षमो यतः
श्रुत्वा तद्वचनं देवा भयविह्वलितास्तदा
देवान्विद्रावितान्दृष्ट्वा दैत्यैः सागरनंदनः
प्रविष्टे नगरीं दैत्ये देवाः शक्रपुरोगमाः
ततश्च सर्वेष्वसुरोऽधिकारेष्विंद्रादिकानां विनिवेशयत्तदा
नारद उवाच पुनर्दैत्यं समायांतं दृष्ट्वा देवाः सवासवाः
नमो मत्स्यकूर्मादिनानास्वरूपैः सदाभक्तकार्योद्यतायाऽर्तिहंत्रे
रमा वल्लभायाऽसुराणां निहंत्रे भुजंगारियानाय पीतांबराय
नमो दैत्यसंतापितामर्त्यदुःखाचलध्वंसदंभोलये विष्णवे ते
नारद उवाच संकष्टनाशनंनाम स्तोत्रमेतत्पठेन्नरः
इति देवाः स्तुतिं यावत्कुर्वंति दनुजद्विषः
सहसोत्थाय दैत्यारिः सक्रोधः खिन्नमानसः
तैराहूतो गमिष्यामि युद्धायाद्य त्वरान्वितः
तत्कथं ते मम भ्राता युद्धे वध्यः कृपानिधे
श्रीभगवानुवाच रुद्रांशसंभवत्वाच्च ब्रह्मणो वचनादपि 2.4.16.
विष्णुर्वेगाद्ययौ योद्धुं यत्र देवाः स्तुवंति ते
अथाऽरुणानुजात्युग्रपक्षवातप्रपीडिताः
ततो जलंधरो दृष्ट्वा दैत्यान्वात्याप्रपीडितान्
ततः समभवद्युद्धं विष्णुदैत्येंद्रयोर्महत्
विष्णुर्दैत्यस्य बाणौघैर्ध्वजं छत्रं धनुर्हयान्
ततो दैत्यः समुत्पत्य गदापाणिस्त्वरान्वितः
विष्णुर्गदां स्वखङ्गेन चिच्छेद प्रहसन्निव
ततस्तौ बाहुयुद्धेन युयुधाते महाबलौ
एवं तौ सुचिरं युद्धं कृत्वा विष्णुः प्रतापवान्
अदेयमपि ते दद्मि यत्ते मनसि वर्तते ।। 2.4.16.
जलंधर उवाच यदि भावुक तुष्टोऽसि वरमेनं ददस्व मे
तदा जलंधरपुरमगमद्रमया सह
जलंधरस्तु देवानामधिकारेषु दानवान्
देवगंधर्वसिद्धेषु यत्किंचिद्रत्नसंयुतम्