अद्यप्रभृत्यहमपि भवामि जलमध्यगः
कातिकव्रतिनां चेंद्र रक्षा कार्या त्वया सदा खात्पपात जले विंध्यवासिनः कस्य पश्यतः
हत्वा शंखासुरं विष्णुर्बदरीवनमागमत्
विष्णुरुवाच जलांतरविशीर्णांस्तान्यूयं वेदान्प्रमार्गथ तावत्प्रयागं तिष्ठामि देवतागणसंयुतः
उद्धृताश्च सबीजास्ते वेदा यज्ञसमन्विताः
स स एव ऋषिर्जातस्तत्तत्प्रभृति पार्थिव
विष्णवे सविधात्रे ते लब्धान्वेदान्न्यवेदयन्
अयजद्वाजिमेधेन देवर्षिगणसंयुतः
हर्षकालोऽयमस्माकं तस्मात्त्वं वरदो भव
स्थानेऽस्मिन्द्रुहिणो वेदान्नष्टान्प्राप पुनस्त्वयम्
स्थानमेतद्धि नः श्रेष्ठं पृथिव्यां पुण्यवर्धनम्
कालोऽप्ययं महापुण्यो ब्रह्मघ्नाऽऽदिविशुद्धिकृत्
तथास्तु सुलभं त्वेतद्ब्रह्मक्षेत्रमितिप्रथम्
सूर्यवंशोद्भवो राजा गंगामत्रानयिष्यति 2.4.13.
यूयं च सर्वे ब्रह्माद्या निवसंतु मया सह
सर्वपापानि नश्यंति तीर्थराजस्य दर्शनात्
कालोऽप्येष महापुण्यफलदोऽस्तु सदा नृणाम्
नारद उवाच एवं देवान्देवदेवस्तदुक्त्वा तत्रैवांतर्धानमागात्सवेधाः
167a कार्तिके तुलसीमूले योऽर्चयेद्धरिमीश्वरम्
तत्र या तुलसीमूले विष्णोः पूजा त्वयोदिता
तेनाऽहं प्रष्टुमिच्छामि माहात्म्यं तुलसीभवम्
कथमेषा समुत्पन्ना कस्मिन्स्थाने च नारद
सेतिहासं पुरावृत्तं तत्सर्वं कथयामि ते
पुरा शक्रः शिवं द्रष्टुमगात्कैलासपर्वतम्
यावद्गतः शिवगृहं तावत्तत्र स दृष्टवान्
स पृष्टस्तेन कस्त्वं भोः क्व गतो जगदीश्वरः
ततः कुद्धो वज्रपाणिस्तं निर्भर्त्स्य वचोऽब्रवीत्
अतस्त्वां हन्मि वज्रेण कस्ते त्राताऽस्ति दुर्मते
तेनास्य कण्ठो नीलत्वमगाद्वज्रं च भस्मताम् 2.4.14.
दृष्ट्वा बृहस्पतिस्तूर्णं कृतांजलिपुटोऽभवत्