सुवर्णाद्रिगुहादुर्गसंस्थितास्त्रिदशादयः
हृताधिकारास्त्रिदशा मया यद्यपि निर्जिताः
ज्ञातं तत्तु मया देवा वेदमन्त्रबलान्विताः
इति मत्वा ततो दैत्यो विष्णुमालक्ष्य निद्रितम्
नीतास्तु तेन ते वेदास्तद्भयात्ते निराक्रमन्
तान्मार्गमाणः शंखोऽपि समुद्रांतर्गतो भ्रमन् अथ देवैः स्तुतो विष्णुर्बोधितस्तानुवाच ह 2.4.13.
ऊर्जस्य शुक्लैकादश्यां भवद्भिः प्रतिबोधितः
वेदाः शंखहृताः सर्वे तिष्ठंत्युदकसंस्थिताः
अद्यप्रभृति वेदास्तु मंत्रबीजसमन्विताः
कालेऽस्मिन्ये प्रकुर्वंति प्रातःस्नानं नरोत्तमाः
अद्यप्रभृत्यहमपि भवामि जलमध्यगः
कातिकव्रतिनां चेंद्र रक्षा कार्या त्वया सदा खात्पपात जले विंध्यवासिनः कस्य पश्यतः
हत्वा शंखासुरं विष्णुर्बदरीवनमागमत्
विष्णुरुवाच जलांतरविशीर्णांस्तान्यूयं वेदान्प्रमार्गथ तावत्प्रयागं तिष्ठामि देवतागणसंयुतः
उद्धृताश्च सबीजास्ते वेदा यज्ञसमन्विताः
स स एव ऋषिर्जातस्तत्तत्प्रभृति पार्थिव
विष्णवे सविधात्रे ते लब्धान्वेदान्न्यवेदयन्
अयजद्वाजिमेधेन देवर्षिगणसंयुतः
हर्षकालोऽयमस्माकं तस्मात्त्वं वरदो भव
स्थानेऽस्मिन्द्रुहिणो वेदान्नष्टान्प्राप पुनस्त्वयम्
स्थानमेतद्धि नः श्रेष्ठं पृथिव्यां पुण्यवर्धनम्
कालोऽप्ययं महापुण्यो ब्रह्मघ्नाऽऽदिविशुद्धिकृत्
तथास्तु सुलभं त्वेतद्ब्रह्मक्षेत्रमितिप्रथम्
सूर्यवंशोद्भवो राजा गंगामत्रानयिष्यति 2.4.13.
यूयं च सर्वे ब्रह्माद्या निवसंतु मया सह
सर्वपापानि नश्यंति तीर्थराजस्य दर्शनात्
कालोऽप्येष महापुण्यफलदोऽस्तु सदा नृणाम्
नारद उवाच एवं देवान्देवदेवस्तदुक्त्वा तत्रैवांतर्धानमागात्सवेधाः
167a कार्तिके तुलसीमूले योऽर्चयेद्धरिमीश्वरम्
तत्र या तुलसीमूले विष्णोः पूजा त्वयोदिता