ततस्तेजोमयाच्छंभोः स्फुलिंगांशुसमुद्भवाः
बोधितः सकलैर्देवैः समुत्थाय रमापतिः
मया तमसि उद्रेकादकाले शयनं कृतम्
जगदुत्पत्तिकृत्यानि स्वयं कर्तुं व्यवस्यति । 1.3.1.6.
सर्वदोषप्रशमनं सर्वाभीष्टफलप्रदम्
चिंतयन्नेवमात्मस्थं ज्योतिर्लिंगं सदाशिवम्
विश्वस्रष्टारमीशानं तुष्टाव दुरितच्छिदम्
अनुगृह्य कटाक्षैस्तं समुत्तिष्ठेत्यभाषत
नमस्त्रिभुवनेशाय त्रिमूर्तिगुणधारिणे
त्वमेव जगतामीशो निजांशैर्देवतामयैः
मां नियुज्य जगद्गुप्तौ परिमोह्य च मायया
किं करोमि जगन्मूर्त्तौ न्यस्तभारोऽस्म्यहं त्वयि
हर शम्भो हरेरार्तिमनुतापं समीक्ष्य सः 1.3.1.6.
अरुणाचलरूपेण तिष्ठामि वसुधातले
पूर्वस्मै विष्णवे तत्र वरो दत्तो मया पुरा तेजोमयमिदं रूपं प्रशांतं लोकरक्षणात्
नदीनां निर्झराणां च मेघमुक्तांभसामपि
अंधानां दृष्टिलाभेन पंगूनां पादसंचरैः
सर्वसिद्धिप्रदानेन सर्वव्याधिविमोचनैः
इत्युक्तांतर्दधे शम्भुर्हरिश्चैवारुणाचलम्
तमद्रिं परितो दृष्ट्वा सुरान्काननसंश्रयान् वेदान्सांगोपनिषदान्समंतान्मूर्तिधारिणः
ससर्ज दिव्यरूपाणां शतमप्सरसां कुलम्
स्नात्वा ब्रह्मसरस्यस्मिन्विष्णुः कमललोचनः 1.3.1.6.
अपापः सर्वलोकानामाधिपत्यं च लब्धवान्
भास्करस्तेजसां राशिरसुरैरपि पीडितः
निमज्ज्य विमले तीर्थे पावने ब्रह्मनिर्मिते
अशेषदैत्यविजयं लब्ध्वा मेरुप्रदक्षिणम्
दक्षशापानलाक्रांतस्सोमः शिववचोबलात्
अग्निर्ब्रह्मर्षिशापेन यक्ष्मरोगप्रपीडितः
शक्रो वृत्रं बलं पाकं नमुचिं जृंभमुद्धृतम्
पातकैश्च परिक्षीणस्तथा लोकांतमाश्रितः