धात्री शांतिस्तथा कांतिर्माया प्रकृतिरेव च
इंदिरा लोकमाता च कल्याणी कमला तथा 2.4.12.
प्रज्ञां मेधां च सौभाग्यं विष्णुभक्तिं च देहि मे
बलिप्रदानकाले तु ये कुर्वंति प्रदक्षिणम् 2.4.12.
तस्मात्त्वं कुरु विप्रेंद्र धात्रीस्नानं हि यत्नतः 2.4.12.
धात्रीफलकृतां मालां कंठस्थां यो वहेन्नहि 2.4.12.
धात्रीछायां समाश्रित्य कार्तिकेऽन्नं भुनक्ति यः
हर्षोत्फुल्लाऽऽनना सत्या वासुदेवमथाऽब्रवीत्
दानं व्रतं तपो वाऽपि किं नु पूर्वं कृतं मया
येनाऽहं मर्त्यजा देव तवांगार्द्धहराऽभवम् तवाऽहं वल्लभा जाता तद्वदस्व ममाऽखिलम्
पुण्यव्रतं कृतवती तत्सर्वं कथयामि ते
आत्रेयो देवशर्मेति वेदवेदांगपारगः
अपुत्रः स स्वशिष्याय चंद्रनाम्ने ददौ सुताम्
तौ कदाचिद्वनं यातौ कुशेध्माहरणार्थिनौ
स्वस्वपुण्य प्रभावेन विष्णुलोकं गतावुभौ
पितृभर्तृजदुःखार्ता कारुण्यं पर्यदेवयत् 2.4.13.
तयोश्चक्रे यथाशक्ति पारलौकीं ततः क्रियाम्
व्रतद्वयं तया सम्यगाजन्ममरणात्कृतम्
इत्थं गुणवती सम्यक्प्रत्यब्द व्रतिनी ह्यभूत्
स्नातुं गंगां गता कांते कथंचिच्छनकैस्तदा
तावत्सा विह्वलाऽपश्यद्विमानं यातमंबरात्
कार्तिकव्रतपुण्येन मत्सान्निध्यं गताऽभवत्
आगतोऽहं गणाः सर्वे यातास्तेऽपि मया सह
पिता ते देवशर्माऽभूत्सत्राजिदभिधो ह्ययम्
कार्तिकव्रतपुण्येन बहु मत्प्रीतिदायिनी
तस्मादयं कल्पवृक्षस्तवांगणगतः शुभे 2.4.13.
कदाचिदपि तेन त्वं मद्वियोगं न यास्यसि सत्योवाच मासानां तु कथं नाम स मासः कार्तिको वरः
प्रियस्ते देवदेवेश कारणं तत्र कथ्यताम् श्रीकृष्ण उवाच साधु पृष्टं त्वया कांते शृणुष्वैकाग्रमानसा
पृथोर्वैन्यस्य संवादं महर्षेर्नारदस्य च
इन्द्रादिलोकपालानामधिकाराञ्जहार ह