या लक्ष्मीर्लोकपालानां धेनुरूपेण संस्थिता
अग्रतः संतु मे गावो गावो मे संतु पृष्ठतः
इतरेषामन्नपानैर्वाक्यदानेन पंडितान्
वस्त्रैस्तांबूलधूपैश्च पुष्पकर्पूरकुंकुमैः
ग्राम्यान्वृषभदानैश्च सामंतान्नृपतिर्धनैः स्वनामांकैश्च तान्राजा तोषयेत्सज्जनान्पृथक्
यथार्थं तोषयित्वा तु ततो मल्लान्नरांस्तथा 2.4.10.
राज्ञस्तथैव योधांश्च पदातीन्समलंकृतान्
युद्धापयेद्वासयेच्च गोमहिष्यादिकं च यत्
ततोऽपराह्नसमये पूर्वस्यां दिशि सुव्रत
कुशकाशमयीं दिव्यां लंबकैर्बहुभिः प्रिये
गावो वृषांश्च महिषान्महिषीर्घटकोत्कटान्
नमस्कारं ततः कुर्यान्मन्त्रेणानेन सुव्रत तले तव सुखेनाश्वा गजा गावश्च संतु मे
मार्गपालीतले पुत्र यांति गावो महावृषाः
मार्गपाली समुल्लंघ्य नीरुजः सुखिनो हि ते
पूजां कुर्यात्ततः साक्षाद्भूमौ मंडलके कृते
सर्वाभरणसंपूर्णं विंध्यावलिसमन्वितम् 2.4.10.
संपूर्णं कृष्टवदनं किरीटोत्कटकुण्डलम्
गृहस्य मध्ये शालायां विशालायां ततोऽर्चयेत्
कमलैः कुमुदैः पुष्पैः कह्लारै रक्तकोत्पलैः
मद्यमांससुरालेह्यचोष्यभक्ष्योपहारकैः पूजां करिष्यते यो वै सौख्यं स्यात्तस्य वत्सरम्
बलिराज नमतुभ्यं विरोचनसुत प्रभो
एवं पूजाविधानेन रात्रौ जागरणं ततः
लोकश्चापि गृहस्यांते सपर्यां शुक्लतंदुलैः
बलिमुद्दिश्य वै तत्र कार्यं सर्व च सुव्रत
यदत्र दीयते दानं स्वल्पं वा यदि वा बहु
रात्रौ ये न करिष्यंति तव पूजां बले नराः 2.4.10.
विष्णुना च स्वयं वत्स तुष्टेन बलये पुनः
एकमेवमहोरात्रं वर्षेवर्षे च कार्तिके
यः करोति नृपो राज्ये तस्य व्याधिभयं कुतः
नीरुजश्च जनाः सर्वे सर्वोपद्रववर्जिताः