रेमिरे देववनिता यथाकामं मया सह
तपतो रोमशस्यैव तद्दृष्ट्वा कुपितो मुनिः
अयमेव दुराचारः शापार्ह इति चाऽब्रवीत् 2.4.8.
प्रसादितो मया सोऽथ विशापमपि दत्तवान्
यदा शृणोषि सद्यस्त्वं विमुक्तिं यास्यसे पराम्
वसाम्यत्र वटे दैवाद्भवद्दर्शनतो ध्रुवम्
अयं मुनिवरः पूर्वं गुरुशुश्रूषणे रतः
युष्मत्प्रसादादधुना ब्रह्मशापाद्विमोचितः
उत्तरोत्तरपुण्यानि वर्धंते च दिनेदिने
तावनुज्ञाप्य तौ धाम जग्मतुः परया मुदा
शंसंतौ तुलसीं पुण्यां जग्मतुर्मुनिपुंगव
तस्मान्नारद मासेऽस्मिन्कार्तिके हरितुष्टिदे
एवमंग व्रतान्येव प्रोक्तानि मुनिसत्तम 2.4.8.
गोधूलिकालसंयुक्ता द्वादशी वत्सपूजने
वत्सपूजा वटे चैव कर्तव्या प्रथमेऽहनि चंदनादिभिरालिप्य पुष्पमालाभिरर्चयेत्
तद्दिने तैलपक्वं च स्थालीपक्वं युधिष्ठिर
दिनांते सूर्यबिंबार्धादुभयत्र घटीदलम्
नानादीपान्प्रकल्प्याऽऽदौ स्वर्णपात्रादि संस्थितान्
लापयित्वा सर्वदीपानुत्तराभिमुखान्न्यसेत्
ज्वाला चेद्दक्षिणासंस्था सतेजस्का शिखान्विता
कार्तिके कृष्णपत्रे तु द्वादश्यादिषु पंचसु
पक्षं संसूचयत्यादिर्द्वितीयो मासमेव च वर्षं तु पंचमो दीपः शुभाशुभं विनिर्णयेत्
सूर्यांशसंभवा दीपा अंधकारविनाशकाः ।। 2.4.9.
अभिमंत्र्य च मंत्रेण ततो नीराजयेत्क्रमात्
आदौ देवांस्ततो विप्रान्हस्तिनश्च तुरंगमान्
ततो नीराजितान्दीपान्स्वस्वस्थानेषु विन्यसेत् अतिरक्तेषु युद्धानि मृत्युः कृष्णशिखेषु च
एकांगीनाम गोपाला तयैतच्च व्रतं कृतम्
* तस्माद्गोपूजनं कार्यं द्वादश्यां कार्तिकस्य तु
ते गोव्रतप्रभावेन न गोभिर्विच्युता भुवि
दीपोत्सव समीपे तु व्रतमेतत्समाचरेत्