कीर्तितोपि जनैर्दूरैः शोणाद्रिरिति मुक्तिदः 1.3.1.5.
ध्यायन्तो योगिनश्चित्ते शिवसायुज्यमाप्नुयुः
अक्षय्यं भवति प्राप्तमरुणाचलसंनिधौ
साहंकारौ युयुधतुः परस्परजिगीषया
अग्नितेजोमयं रूपमादिमध्यांतवर्जितम्
तेजःस्तंभस्य तस्याथ द्रष्टुमाद्यंतभागयोः
तौ विषण्णमुखौ दृष्ट्वा भगवान्करुणानिधिः
तत्प्रार्थितश्च देवेशो यातः स्थावरलिंगताम्
दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषैरप्सरोगीतनर्त्तनैः
ब्रह्मणामप्यतीतानां पुरा षण्णवतेः प्रभुः
स कदाचित्तपोविघ्नं कर्तुकामेन योगिनाम् 1.3.1.5.
लावण्यगुणसंपूर्णामालोक्य कमलेक्षणाम्
स्प्रष्टुकामं तमालोक्य ब्रह्माणं कमलासनम्
अस्यां प्रदक्षिणां भक्त्या कुर्वाणायां प्रजापतेः
सा बाला पक्षिणी भूत्वा गगनं समगाहत
शरणं याचमाना सा शोणाद्रिमिममाश्रयत्
रक्ष मामरुणाद्रीश शरण्य शरणागताम्
उदभूत्स्थावराल्लिंगाद्व्याधः कश्चिद्धनुर्द्धरः
निषादे पुरतो दृष्टे मोहस्तस्य ननाश हि
नमश्चक्रे शरण्याय शोणाद्रिपतये तदा
अरुणाचलरूपाय भक्ववश्याय शंभवे 1.3.1.5.
त्वदन्यः कः प्रभुः कर्तुमशक्यं चापि देहिनाम्
अन्यं वा सृज विश्वात्मन्ब्रह्माणं लोकसृष्टये
उवाच करुणामूर्तिर्भूत्वा चंद्रार्द्धशेखरः
कं वा रागादयो दोषा न बाधेरन्प्रभुस्थितम्
भजस्व तैजसं लिंगं सर्वदोषनिवृत्तये
विनश्यति क्षणात्सर्वमरुणाचलदर्शनात्
अरुणाद्रिरयं नृणां सर्वकल्मषनाशनः
संदृश्यः कश्चिदेवाहमरुणाद्रिरयं स्वयम्
भवेत्सर्वाघनाशश्च लाभश्च ज्ञानचक्षुषः