एतैर्दुरात्मभिर्म स्त्री भक्षिता सर्वथैव त्विम वध्या दर्दुराः
स तद्वाक्यमुपश्रुत्य व्यथितेंद्रियमनाः प्रोवाच प्रसीद राजन्नहमायुर्नामभूपालः
प्राप्ता सा मम दुहिता अत्रास्ते नागचूडो नागराजः
तामब्रवीद्राजा तां स्मृत्वानीय मे दीयतामिति
अथैनां स्मृत्वा राज्ञे अदात्
मयावहसितो गालवो महान्मुनिः तपसा कर्शितांगः
प्रसादितस्तु विप्रः प्रत्युवाच ५.२.८४.
अवितथोऽयं मम शापस्तस्मादन्यजन्मनि दर्दुरराजो भूत्वा त्वं हि दुहितरमिक्ष्वाकुकुलोत्पन्नाय सर्वगुणान्विताय दत्त्वा यदा यास्यसि महाकालवने तस्योत्तरदिग्भागे तदा लिंगस्य दर्शनेन मुक्तिमवाप्स्यसि
दुहिता कियत्पातालं यास्यति स्मृता चागमिष्यति
तस्योत्तरे लिंगं ददर्श तस्य दर्शनादनेकमा णिक्यरचितं सिद्धगन्धर्वसेवितं विमानवरमारुह्य शक्रलोकं गतः
तस्य माहात्म्यमवलोक्य देवाचार्यो बृहस्पतिर्वाक्यं जगाद
अहो लिंगस्य माहात्म्यमहो लिंगस्य वैभवम्
आयुराख्यो हि भूपालो मुक्तो दर्दुरतां गतः
इति तद्वचनं श्रुत्वा देवाचार्यस्य पार्वति
यस्माद्दर्दुरभूपालो मुक्तो दर्दुरयोनितः
उत्तरेश्वरदेवश्च शापपापप्रणोदकः
भुक्तिमुक्तिप्रदो देवि महापातकनाशनः दर्दुरो हि दुराधर्षः स चापीश्वरतां गतः ५.२.८४.
उत्तराशामथो गत्वा यः पश्येदुत्तरेश्वरम्
सुभगः सर्वदा दांतः सुरूपः पुत्रवानिति
या वृद्धिस्तु कुबेरस्य शक्रस्य च यमस्य च जायते नात्र सन्देह उत्तरेश्वरदर्शनात
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां ये पश्यंति यशस्विनि
किं दानैः किं तपोभिश्च किं यज्ञैर्बहुदक्षिणैः
आजन्म च कृतं पापं स्वल्पं वा यदि वा बहु
इत्येवं चतुराशीतिः संख्याता ईश्वरास्तव
य एतेषां देवि यात्रां प्रतिलोमानुलोमतः
यश्चापि पूजयेत्तत्र लिंगं भक्त्या तु मानवः
एष ते कथितो देवि प्रभावः पाप नाशनः ५.२.८४.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्य उमामहेश्वरसंवाद उत्तरेश्वरलिंगमाहात्म्यवर्णनपूर्वक चतुरशीतिलिंगमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीतितमोऽध्यायः
श्रीगणेशाय नमः अथ कार्त्तिकमासमाहात्म्यप्रारम्भः देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयमुदीरयेत्
भूयोऽन्यच्छ्रोतुमिच्छामः कार्तिकस्य च वैभवम्