ददामि वित्तमधिकं मुच्यतां द्विजसत्तमः
गृहं च कल्पितं शुभ्रं पुष्पधृपादिवा सितम्
तस्य पुण्यस्य माहात्म्याद्गता स्वर्गमनुत्तमम्
परद्रव्यपरा दुष्टा शौचाचारविवर्जिता
पाणिग्रहणधर्मेण वर्जिता शापतः प्रभो
कथं जन्म न मे भूयात्कथं मुक्तिर्भवेन्मम
ममोपदेशात्तन्वंगि लिंगस्यैकस्य दर्शनात्
लभ्यते सहसा धर्म एतदिच्छामि वेदितुम्
सर्वेषामेव जंतूनां हेतुर्मोक्षस्य सर्वदा
तस्मिन्क्षेत्रवरे पुण्ये स्थाने योजनविस्तृते तस्य दर्शनमात्रेण मुक्तिमाप्स्यसि पिंगले
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा धर्मस्य च यशस्विनि ददर्श परया भक्त्या पस्पर्श च पुनःपुनः
दर्शनात्तस्य लिंगस्य तस्मिल्लिंगे लयं गता
अन्यजन्मनि पापिष्ठा मुक्ता त्वं पिंगलेक्षणा ।। 5.2.81.
अतो लोकेषु विख्यातः पिंगलेश्वरसंज्ञकः
दिशि पश्यंति ये गत्वा पूर्वस्यां पिंगलेश्वरम्
देवा वश्या भविष्यंति स्वर्गस्तेषां न संशयः
धर्मो धनेन सहितः कुले तेषां न नश्यति पितॄणामक्षया तृप्तिर्भविष्यति न संशयः
अश्वमेधसहस्रेण यत्पुण्यं समुदाहृतम्
यानि लिंगानि क्षेत्रेऽस्मिन्गोप्यानि प्रकटानि च
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
यस्याः श्रवणमात्रेण न नरः कायवान्भवेत्
ब्रह्मणः सृष्टिकामस्य मनोवर्वैस्वतेंऽतरे
वामादजायतांगुष्ठाद्भार्या तस्य महात्मनः
ताः सर्वाश्चानवद्यांगीः कन्याः कमललोचनाः
ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश
रोहिणी वल्लभा जाता तस्य चन्द्रस्य सर्वदा
चंद्रेणापि तथा शप्तो दक्षः प्राचेतसः कृतः
नामंत्रितोऽहं मोहेन दक्षेण पर्वतात्मजे
हव्यवाहस्तदा युक्तो वहन्मंत्रैः समीरितः
स्मरंत्या पूर्ववैरं तु विज्ञप्तोऽहं त्वया प्रिये ५.२.८२.