प्रार्थितश्च पुनस्ताभ्यामरुणाचलसंज्ञया
गत्वा पृच्छ महाभागं मद्भक्तिं गौतमं मुनिम्
तत्र ते दर्शयिष्यामि तैजसं रूपमात्मनः
इति वाचं समाकर्ण्य निष्कलात्कथितां शिवात्
अथ देवानृषीन्सर्वान्पश्चात्सेवार्थमागतान्
तिष्ठतात्रैव वै देवा मुनयश्च दृढव्रताः
सर्वपापक्षयकरं सर्वसौभाग्यवर्द्धनम्
अहं च निष्कलं रूपमास्थायैतद्दिवानिशम् 1.3.1.4.
मत्तपश्चरणाल्लोके मद्धर्मपरिपालनात्
सर्वकामप्रदानेन कामाक्षीमिति कामतः
अहं हि देवदेवस्य शंभोरव्याहतो जनः
तत्र गत्वा तपस्तीव्रं कृत्वा शंभुं प्रसाद्य च
इति सर्वान्विसृज्याशु सद्भक्तान्पादसेविनः
नित्याभिसेविताऽकारि सखीभिरभियोगतः
अंतस्तेजोमयं शांतमरुणाचलनायकम्
प्रणम्य स्थावरं लिंगं कौतूहलसमन्विता
अत्रिर्भृगुर्भरद्वाजः कश्यपश्चांगिरास्तथा
तपः कुर्वंति सततमपेक्षितवराप्तये 1.3.1.4.
दिव्यलिंगमिदं पूज्यमरुणाद्रिरिति स्मृतम्
अभ्यर्थिता पुनः सर्वैरातिथ्यार्थे महर्षिभिः
अयमत्रर्षिभिर्भक्तैर्निर्दिष्टं तमथाभ्यगात्
वनांतरं गतेः प्रातः समित्कुशफलाहृतेः
शिष्यानादिश्य धर्मात्मा गतश्च विपिनांतरम्
क्व गतो मुनिरित्युक्तैरित आयास्यति क्षणात्
अभ्युत्थानेनासनेन पाद्येनार्घेण सूनृतैः
क्षणं क्षमस्वसूनुस्तामन्ये जग्मुस्तदन्तिकम्
अभवत्कल्पबहुलो मणिप्रासादसंकुलः
अपश्यत्स्वाश्रमं दूरे विमानशतशोभितम् 1.3.1.4.
गौर्याः समागमं सर्वमपश्यज्ज्ञानचक्षुषा
शिष्यैः शीघ्रचरैर्वृत्तमावेदितमथाशृणोत्