राजा च पुत्रवाञ्जातो लिंगदर्शनतः प्रिये 5.2.78.
एतस्मिन्नंतरे देवि दृष्ट्वा देवे लयं गताम्
अविमुक्तस्य लिंगस्य दर्शनादेव तत्क्षणात्
योऽसौ काश्यां प्रसिद्धोऽस्ति देवो विश्वेश्वरः शिवः
वाराणसी यथा पुण्या तथावंती च मुक्तिदा
तस्माद्विश्वेश्वरो देवः समायातः कुशस्थलीम्
पश्यंति परया भक्त्या ह्यविमुक्तेश्वरं शिवम्
अमुक्ता नैव पश्यंति मुक्ताः पश्यंति सर्वदा
तत्फलं प्राप्यते सम्यगविमुक्तेशदर्शनात्
या गतिः प्राप्यते सांख्यैयोगैर्वा या गतिर्भवेत्
जन्ममृत्युभयं हित्वा स याति परमां गतिम् ।। 5.2.78.
ब्रह्महापि च यो गच्छेदविमुक्तेश्वरं यजेत्
शाठ्येनापि च यः पश्येदविमुक्ते श्वरं शिवम्
स्मृतः संपूजितो भक्त्या स्तुतो वा विविधैः स्तवैः
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
यस्य दर्शनमात्रेण समीहितफलं लभेत्
प्राप्तराज्यस्य रामस्य राक्षसानां वधे कृते
रामेण पूजिताः सर्वे ह्यगस्तिप्रमुखा द्विजाः
दिष्ट्या तु निहतो राम रावणः पुत्रपौत्रवान्
हनूमता च सहितं वानरेण महात्मना
चिरं जीवतु दीर्घायुर्वानरो हनुमान्सदा
आखंडलोऽग्निर्भगवान्यमो वै निऋतिस्तथा ब्रह्मणा सहिताश्चैव दिक्पालाः पातु सर्वदा
श्रुत्वा तेषां तु वचनं मुनीनां भावितात्मनाम्
किमर्थं लक्ष्मणं त्यक्त्वा वानरोऽयं प्रशंसितः
अथोचुः सत्यमेवैतत्कारणं वानरोत्तमे 5.2.79.
एष देव महाप्राज्ञो योजनानां शतं प्लुतः
प्रादेशमात्रप्रतिमं कृतं रूपमनेन वै
सेनाग्रगा मंत्रिपुत्राः किंकरा रावणात्मजाः
भूयो बन्धविमुक्तेन संभाष्य तु दशाननम्
न कालस्य न शक्रस्य न विष्णोर्वेधसोऽपि वा