यदि मद्वचनं पुत्रि प्रतिभाति न सांप्रतम् 5.2.78.
इत्युक्ता सा नृपतिना पित्रा प्रोक्ता पुनःपुनः
जहास चातिहासेन पुनः श्वासांश्च मुंचति
तामवस्थां गतां दृष्ट्वा पुत्री मुन्मत्ततां गताम्
भूतेन वा पिशाचेन मत्सुता लक्षणैर्युता
तदा प्रोक्तस्तया पुत्र्या मा तात विमना भव
न पिशाचेन यक्षेण तव कन्या महीपते
प्राग्ज्योतिषे पुरे विप्रो हरस्वामी बभूव ह
रूपयौवनसंपन्ना तस्य नाहं प्रिया विभो
नान्यस्य कस्यचिद्द्वेष्टा मुक्त्वा मां पृथिवीपते
अहमूढां कुलीनेन द्विजेनातिगुणेन च 5.2.78.
तेन मे वल्लभो राजन्न चाहं तस्य वल्लभा
नान्यत्र कुरुते भावं ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः अपृच्छं प्रमदास्तात यास्त्यक्ताः पतिभिः किल
ताभिरुक्ता ह्यहं भूप वश्यो भर्त्ता भविष्यति
भेषजैर्विविधैश्चूर्णैर्मंत्रैर्मोहकरैः परैः
ततोऽहं त्वरिता गत्वा तासां वाक्येन भूपते
प्रदोषे पयसा युक्तश्चूर्णो भर्त्तरि योजितः
यदा पीतश्च चूर्णस्तु मन्त्रेणातीव गुंठितः
द्वारदेशे स्थितः क्रंदन्दासोऽस्मि तव शोभने
तत्तस्य रुदितं ज्ञात्वा मंत्रमाहात्म्यतो नृप
ततः प्रभृति कांतो मे वश्योऽभूद्भवने स्थितः 5.2.78.
ताम्रभ्राष्ट्रे च दग्धाहं युगानि दश पंच च छेदिता कालसूत्रेण पीडिता घ्राणयंत्रके
क्वाथीभूता तप्ततैलैर्घटे दर्व्याथ लोडिता
दलिता दंतदलने दग्धाहं रौरवे भृशम्
यान्यापि युवती तात भर्तुर्वश्यं समाचरेत्
भर्त्ता नाथो गुरुर्भर्ता भर्त्ता वै दैवतं परम्
तुष्टे भर्त्तरि नारीणां तुष्टाः स्युः सर्वदेवताः भस्मीभवति सा नारी यया भर्त्ता न तोषितः
यस्य प्रसादात्प्राप्यंते भोगाश्च विविधाः सदा
तिर्यग्योनिशतं याति कृमिपक्षिशतानि च
एवं पुनर्मया भुक्ता नरका भृशदारुणाः