इत्युक्त्वा मणिभद्रोऽपि सुतेन सहितो ययौ
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पंचम आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्य उमामहेश्वरसंवादे वडलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम पंचसप्ततितमोऽध्यायः
विद्धि पापहरं देवि दर्शनात्कामदं नृणाम्
पुरा देवयुगे देवि प्रजापतिसुते शुभे
ते भार्ये कश्यपस्यास्तां कद्रूश्च विनता तथा
कश्यपो धर्मपत्नीभ्यां मुदा परमया युतः
हर्षादभ्यधिकां प्रीतिं प्रापतुः स्म वरस्त्रियौ
द्वौ पुत्रौ विनता वव्रे कद्रूपुत्राधिकौ बले
तस्यै भर्त्ता वरं प्रादाल्लप्स्यसे पुत्रकोत्तमौ
यथा च प्रार्थितं लब्ध्वा वरं तुष्टाऽभवत्तदा
कद्रूश्च लब्ध्वा पुत्राणां सहस्रं तुल्यतेजसाम्
ते भार्ये वरसंहृष्टे कश्यपो वनमाविशत् जनयामास चार्वंगी द्वे चांडे विनता तदा ।। 5.2.76.
तयोरंडानि निदधुः प्रहृष्टाः परिचारिकाः
ततः पंचशते काले कद्रूपुत्रा विनिर्गताः
ततः पुत्रार्थिनी देवी व्रीडिता सा तपस्विनी
पूर्वार्द्धकायसंपन्नमितरेणा प्रकाशितम्
योऽहमेवं कृतो मातस्त्वया लोभपरीतया
पंचवर्षशतान्यस्या यया विस्पर्द्धसे सदा
यद्येनमपि मातस्त्वं मामिवांडविभेदनात्
प्रतिपालयितव्यस्ते जन्मकालोऽस्य धीरया
एवं शप्त्वा ततो देवि विनतां मातरं स्वकम्
हाहा मया नृशंसेन माता स्वजननी स्वका माता देहारणिः पुंसां माता दुःखसहा परा ।।5.2.76.
गर्भक्लेशे परं दुःखं माता जानाति यादृशम्
गुरूणामेव सर्वेषां माता गुरुतरा स्मृता
यदि पिंडप्रदानं तु गयायां कुरुते सुतः न च मातृविहीनस्य ममत्वं कुरुते पिता
विकलो मातृहीनस्तु पुत्रो हि प्रोच्यते तदा तदा शून्यं जगत्सर्वं यदा माता वियुज्यते
सोऽहं पापसमाचारो जातो मातृविहिंसकः
जातोऽहं विकलांगस्तु प्राक्कृतेनैव कर्मणा
एवं विलपतस्तस्य कश्यपस्य सुतस्य च