तस्मात्पुत्रो मदीयस्तु सर्वभागविवर्जितः
इति शप्तस्तदा जातो वडलो भोगवर्जितः
पीडितः क्षयरोगेण न शशाक विचेष्टितुम्
चिंतयामास सहसा शापमत्यद्भुतं महत् 5.2.75.
कथं शप्तोऽस्मि तातेन मणिभद्रेण वल्लभः
धन्योऽसौ मणिभद्रोऽपि मत्तातो येन भूतले
वडलेन पुनः प्रोक्तं धन्योऽहं प्रभुकारणात्
अन्यायेन यथाकामं प्रारब्धः संचितश्चिरम्
एवं विलपतस्तस्य वडलस्य वरानने ददर्श पुत्रं पंग्वंधं क्षयरोगप्रपीडितम्
निःश्वसंतं सुदुःखार्त्तं विल पंतं पुनःपुनः मया कुपित्रा हा वत्स शप्तस्त्वं प्रभुकारणात्
त्वयेयं नलिनी रम्या धन दस्यातिवल्लभा
तस्मात्पुत्र मया शप्तो न मिथ्या स भविष्यति
स्वाम्यर्थे यः प्रियान्प्राणान्परित्यजति संगरे
न मन्त्रसाध्यः शापोयं नौषधेन व्रतेन च 5.2.75.
मया श्रुतं शक्रलोके पुराणं स्कंदकीर्त्तितम्
प्रभावो वर्णितस्तेन महाकालवनस्य च
विद्यते व्याधिशमनं रूपसौभाग्यदायकम्
इत्युक्त्वा मणिभद्रेण समानीतः सुतस्तदा
स्पर्शनात्तस्य लिंगस्य चक्षुष्मान्रूपवान्बली
दृष्ट्वा सुमहदाश्चर्यं मणिभद्रेण पार्वति चक्षुष्मान्वडलो जातो लिंगस्यास्य प्रभावतः
अद्यप्रभृति देवोऽयं वडलेश्वरसंज्ञकः
पूजयिष्यंति ये देवं वडलेश्वरसंज्ञकम्
दृष्टो हरति पापानि स्पृष्टो राज्यं प्रयच्छति
कार्त्तिके शुक्लपक्षस्य तिथिर्वै द्वादशी भवेत् 5.2.75.
दानं तैः सततं दत्तं ते यांति परमं पदम्
तपस्तप्तं भवेत्तैस्तु ते मुक्ता नात्र संशयः
गाणपत्या भविष्यंति शंकरस्य सदा प्रियाः जायंते मानवा लोके वडलेश्वरदर्शनात्
गर्भवासे महाकष्टे यस्य वासो न रोचते
न लिंगेन विना सिद्धिर्दुर्लभं परमं पदम्
लिंगार्चन विहीनानां सिद्धिश्चापि सुदुर्लभा