राक्षसैः किंनरैश्चैव गुप्तां खङ्गधरैः सदा
प्रियया सहितो रेमे स्थाने गुप्ते मनोहरे
तत्र गुप्ता रणे शूरा राक्षसा रणकोविदाः
ते तु दृष्ट्वैव वडलं मणिभद्रसुतं प्रिये 5.2.75.
केतकीगर्भपत्राभैर्दंतैर्दिव्यतराननम्
भार्यासहायमुन्मत्तं पर्यंके च स्थितं सदा
मा वीरानेन मार्गेण सभार्यो गन्तुमर्हसि
देवा देवर्षयो यक्षा गन्धर्वाः किंनरास्तथा
नेह शक्यं विनादेशाद्विहर्तुं क्रीडितुं चिरम्
येनकेनचिदन्यायादवमन्य धनेश्वरम्
एवं स राक्षसैर्घोरैर्वडलो विनिवारितः
कदर्थीकृत्य तु स तान्राक्षसान्भीमविक्रमः
गृह्णीत बध्नीत निकृन्ततैनं पिबाम खादाम च वृत्तहीनम्
ततः स गुर्वीं यमदण्डकल्पां महागदां कांचनपट्टनद्धाम् 5.2.75.
ते तस्य वीर्यं च वलं च दृष्ट्वा विद्याबलं बाहुबलं तथैव
विदार्यमाणास्तत एव तूर्णमाकाशमास्थाय विमूढसंज्ञाः
स शक्रवद्दानवदैत्यसंघान्विक्रम्य जित्वा मदनाभितप्तः
ततस्तु ते रक्षपालाः समेत्य धनेश्वरं वै वडलेन नुन्नाः
तेषां तु वचनं श्रुत्वा मणिभद्रो महायशाः
यस्मात्सा नलिनी रम्या सेविता वडलेन तु
तस्मात्पुत्रो मदीयस्तु सर्वभागविवर्जितः
इति शप्तस्तदा जातो वडलो भोगवर्जितः
पीडितः क्षयरोगेण न शशाक विचेष्टितुम्
चिंतयामास सहसा शापमत्यद्भुतं महत् 5.2.75.
कथं शप्तोऽस्मि तातेन मणिभद्रेण वल्लभः
धन्योऽसौ मणिभद्रोऽपि मत्तातो येन भूतले
वडलेन पुनः प्रोक्तं धन्योऽहं प्रभुकारणात्
अन्यायेन यथाकामं प्रारब्धः संचितश्चिरम्
एवं विलपतस्तस्य वडलस्य वरानने ददर्श पुत्रं पंग्वंधं क्षयरोगप्रपीडितम्
निःश्वसंतं सुदुःखार्त्तं विल पंतं पुनःपुनः मया कुपित्रा हा वत्स शप्तस्त्वं प्रभुकारणात्