तस्याराधनतो भूप पुत्रं दास्यामि शोभनम् तेषां मनोरथावाप्तिर्भविष्यति न संशयः
राजा रिपुंजयो भक्त्या गणाधीशः कृतो मया
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये राजस्थलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्ततितमोऽध्यायः
विद्धि पापहरं देवि दर्शनात्कामदं नृणाम्
धनदस्य सखा देवि मणिभद्रो बभूव ह
रूपवान्सर्वदा कामी सदा मत्तो बलाधिकः
रत्यर्थं कामसेवार्थं गुप्तां रहसि निर्मिताम्
तां वै विद्रुमसंछन्नां मुक्तादामविरा जिताम्
कुबेरभवनाभ्याशे वल्लभां धनदस्य च
राक्षसैः किंनरैश्चैव गुप्तां खङ्गधरैः सदा
प्रियया सहितो रेमे स्थाने गुप्ते मनोहरे
तत्र गुप्ता रणे शूरा राक्षसा रणकोविदाः
ते तु दृष्ट्वैव वडलं मणिभद्रसुतं प्रिये 5.2.75.
केतकीगर्भपत्राभैर्दंतैर्दिव्यतराननम्
भार्यासहायमुन्मत्तं पर्यंके च स्थितं सदा
मा वीरानेन मार्गेण सभार्यो गन्तुमर्हसि
देवा देवर्षयो यक्षा गन्धर्वाः किंनरास्तथा
नेह शक्यं विनादेशाद्विहर्तुं क्रीडितुं चिरम्
येनकेनचिदन्यायादवमन्य धनेश्वरम्
एवं स राक्षसैर्घोरैर्वडलो विनिवारितः
कदर्थीकृत्य तु स तान्राक्षसान्भीमविक्रमः
गृह्णीत बध्नीत निकृन्ततैनं पिबाम खादाम च वृत्तहीनम्
ततः स गुर्वीं यमदण्डकल्पां महागदां कांचनपट्टनद्धाम् 5.2.75.
ते तस्य वीर्यं च वलं च दृष्ट्वा विद्याबलं बाहुबलं तथैव
विदार्यमाणास्तत एव तूर्णमाकाशमास्थाय विमूढसंज्ञाः
स शक्रवद्दानवदैत्यसंघान्विक्रम्य जित्वा मदनाभितप्तः
ततस्तु ते रक्षपालाः समेत्य धनेश्वरं वै वडलेन नुन्नाः
तेषां तु वचनं श्रुत्वा मणिभद्रो महायशाः
यस्मात्सा नलिनी रम्या सेविता वडलेन तु