एतस्मिन्नंतरे देवि त्वया सार्द्धं समागतः
ततो देवगणाः सर्वे सकिंनरमहोरगाः
भूताः प्रेताः पिशाचाश्च ये चान्ये गगनेचराः
गंगा च यमुना सिंधुश्चंद्रभागा सरस्वती
विपाशा देविका पुण्या शरयूः कौशिकी तथा
पारा वेद स्मृतिश्चैव वेत्रघ्नी नर्मदा शिवा
पुष्करश्च प्रयागश्च प्रभासो नैमिषस्तथा ।। पृथुतीर्थोदकश्चैव तथैवामरकंटकः
गंगाद्वारः कुशावर्त्तो बिल्वको नीलपर्वतः
भृगुतुंगः सुकुक्षश्चाप्यजगंधश्च पार्वति 5.2.74.
स्थानानि च समस्तानि पुण्यान्यायतनानि च
मुनयो वालखिल्याश्च वेदाश्चत्वार एव च
अनंतरं मया मेरुः स्थलाकारः कृतस्ततः नियुक्ताः सागराः पार्श्वे चत्वारो लवणादयः
अथ व्याकुलतां प्राप्तः स च राजा रिपुंजयः
तेजसा दह्यमानोऽपि मदीयेन वरानने
स्थलेस्मिन्नृप राजाहं मयाप्युक्तं विनोदतः
तेनाहं सर्वतो दृष्टो वाङ्मये सचराचरे
प्रभावमतुलं दृष्ट्वा मदीयं व्यापकं परम् भूयःस्तुतोऽपि तेनाहं तुष्टो वै तस्य भूपतेः
भक्तिर्मे सुदृढा भूयात्त्वयि सर्वॆश शाश्वती। तुष्टोहं तेन वाक्येन पुनः प्रोक्तो मया नृप ॥ 5.2.74.
एवं भविष्यतीत्युक्त्वा पुनर्मां ब्रूहि पार्थिव । हृदि स्थितश्च ते कामः सर्वकालं भविष्यति
अधृष्यः सर्वेदेवानां सर्वदा संभविष्यसि
अतीव राजते देव स्थलोऽयं तव सन्निधौ
राजस्थलेश्वरोऽसि त्वं विख्यातो भुवनत्रये
अत्रागत्य च यो देव भक्त्या परमया युतः ५५ |॥ तस्य त्वया प्रदातव्यं सर्वं मनसि चिंतितम् । अणिमादिगुणाः सर्वे गुटिकासिद्धिरंजनम्
खड्गं च पादुकां चैव जलवासं रसायनम्
दशम्यां तु विशेषेण कृत्वा नियमपूर्वकम्
पूजनीयस्तु त्रिदिवैर्यथा देवः पुरंदरः
तस्य श्रीर्विजयश्चैव भवत्येव वरो मम 5.2.74.
वृद्धिर्भवतु वंशे च दर्शनात्तव शंकर तिष्ठंतु सागराः सर्वे तव देव समीपतः
इत्युक्तोऽहं तदा तेन मया चोक्तं वरानने
पुत्रार्थं भार्यया सार्द्धं तदा दास्यामि वांछितम्