स्वभावेनाचला पृध्वी त्वया पूर्वं विनिर्मिता
यद्यवश्यं मया पृध्वी पालनीया पितामह
मनुष्यलोके विख्याता सकले सामरावती
मर्यादामनुवत्तेंयुर्यदि मे नाकवासिनः अनेन विधिना पृथ्वीं पालयिष्याम्यहं प्रभो
ये केचित्त्रिदशाः संति मद्गौरववशेन ते
देवनाथेति वै नाम भविष्यति च सुव्रत
अथ राजा प्रतिज्ञाय ब्रह्मणा भूमिपालनम्
भवतां विहितः स्वर्गो मनुजानां च भूतलम्
ये स्थिता यांतु ते देवा मनुजानामियं धरा त्रिदशा ब्रह्मणो वाक्याद्गौरवात्त्रिदिवं गताः ।। 5.2.74.
अथ प्रजाः स नृपतिर्धर्मेणावर्धयत्तदा
प्रजास्तत्सुखसंवृद्धा जरामृ त्युविवर्जिताः
यौवनस्थाश्च निर्द्वंद्वाः सततं धर्मसंश्रयाः
अकृष्टपच्या पृथिवी स्वादवद्भिः फलैर्युता
एवं व्रजति काले वै राज्ञि राज्यं प्रकुर्वति
प्रजानां बहुदुःखानि मुहुः कुर्वंत्यनेकशः
तथा संह्रियमाणेषु लोकेषु नृपसत्तमः
तेनैवाप्यायितो लोकः सुखी जातो यशस्विनि संवर्त्तो वारिदो भूत्वा मेघान्वै विन्यपातयत्
ततस्तु मारुतो भूत्वा नृपतिस्तामधारयत्
न यज्ञा न जपो होमो न च पक्तिरवर्त्तत 5.2.74.
ततः स राजा तं दृष्ट्वा त्वभवद्धव्यवाहनः
एतस्मिन्नंतरे देवि त्वया सार्द्धं समागतः
ततो देवगणाः सर्वे सकिंनरमहोरगाः
भूताः प्रेताः पिशाचाश्च ये चान्ये गगनेचराः
गंगा च यमुना सिंधुश्चंद्रभागा सरस्वती
विपाशा देविका पुण्या शरयूः कौशिकी तथा
पारा वेद स्मृतिश्चैव वेत्रघ्नी नर्मदा शिवा
पुष्करश्च प्रयागश्च प्रभासो नैमिषस्तथा ।। पृथुतीर्थोदकश्चैव तथैवामरकंटकः
गंगाद्वारः कुशावर्त्तो बिल्वको नीलपर्वतः
भृगुतुंगः सुकुक्षश्चाप्यजगंधश्च पार्वति 5.2.74.
स्थानानि च समस्तानि पुण्यान्यायतनानि च