अथारण्यं महारौद्रं प्रविष्टः करभस्तदा
प्रविश्य च महारण्यं तापसानामथाश्रमम्
तं कार्मुककरं दृष्ट्वा श्रमार्त्तं क्षुधितं तदा
स पूजामृषिभिर्दत्तां प्रतिगृह्य यथाविधि
ते तस्य राज्ञो वचनं प्रतिगृह्य तपोधनाः
केन भद्र सुखार्थेन संप्राप्तोऽसि तपोवनम्
एतदिच्छामहे श्रोतुं कुतः प्राप्तोऽसि मानद 5.2.73.
ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्यः पुरुषर्षभः
इक्ष्वाकूणां कुले जातो वीरकेतुर्द्विजर्षभाः
बलेन महता युक्तः सामात्यः सपरिच्छदः
महिषश्चित्तलो वापि शशो वा शंबरो वने
स प्रणष्टः क्षणेनैव सबाणो मम पश्यतः
भवत्सकाशं नष्टश्रीर्हताशः श्रमकर्शितः भवंतः सुमहाभागास्तस्मात्पृच्छाभि संशयम्
क्व गतः करभो विद्धो मया बाणेन सांप्रतम्
ततस्तेषां समस्तानामृषीणामृषिसत्तमः
गतः स करभो भूप महाकालवने शुभे
यत्र देवो महादेवः कारभं रूपमास्थितः 5.2.73.
पश्चिमे क्षेत्रपालस्य कैलासस्य महीपते
ब्रह्मणा पूजितो राजन्देवानामर्थसिद्धये
तुरगेण कदाचित्तु नीतो बदरिकाश्रमम्
तत्र वीराजिनधरं कृशं विप्रं ददर्श ह दृष्ट्वा च हसितो विप्रस्तेन राज्ञा प्रमादतः
यस्माद्धससि मां दृष्ट्वा तस्मादुष्ट्रो भविष्यसि
इत्युक्तस्तेन विप्रेण शप्तोपि नृपसत्तमः
न मे वागनृता भूप कदा चिदपि विद्यते
यदा त्वं करभो जातो विद्धो वै वीरकेतुना
महाकालवनं दिव्यं तत्र त्वं लिंगदर्शनात्
स चेक्ष्वाकुकुलद्भूतो वीरकेतुर्महाबलः 5.2.73.
इत्युक्तो नृप भूपालः करभत्वं समागतः द्रक्ष्यसि त्वं विमानस्थं विमुक्तं लिंगदर्शनात्
इत्युक्तो नृपतिस्तेन ऋषभेण द्विजेन तु
ददर्श तत्र तल्लिंगं पूजितं त्रिदशैः सदा