एवं हि वसतस्तस्य दुर्द्धर्षस्य वरा नने
ज्वलितो विकटाकारो दंष्ट्रोत्कटकटाननः जहार मन्मथाविष्टो रूपयौवनशालिनीम्
राजा च तां हृतां दृष्ट्वा वियोगविषमूर्छितः
हा प्रिये प्रेमपीयूषे प्रणयामृतदीर्घिके
पुनरिन्दुमिवानंदं कदा द्रक्ष्यामि ते मुखम् उन्मत्त इव बभ्राम तत्र तत्र स्मरातुरः
एवं विलपतस्तस्य दुर्दर्षस्य नृपस्य तु ददर्श नृपतिं तत्र भ्रमंतं भ्रमरं यथा
ज्ञात्वा जामातरं सम्यक्समाश्वास्य वचोऽब्रवीत् क्व गतो हि महीपाल नेपालविषयस्तव
कुलीना रूपवत्यश्च तिस्रो भार्याः क्व वै गताः 5.2.70.
सर्वं विनश्वरं लोके गन्धर्वनगरोपमम्
एवमाश्वासितो राजा कल्पेन च पुनःपुनः
ब्रूहि मे भगवन्सम्यग्यदि तेऽस्ति दया मयि
तिस्रो भार्याः कथं विप्र पश्यामि पृथिवीतले कथं समागमो भूयो भविष्यति मया सह
इति तस्य वचः श्रुत्वा विप्रेणोक्तं वरानने
तस्मिन्क्षेत्रे तीर्थवरे लिंगं सर्वार्थसाधकम्
शिप्रायास्तु तटे रम्ये पुण्ये ब्रह्मेशपश्चिमे
कल्पस्य वचनं श्रुत्वा सत्वरो नृपसत्तमः
सांतःपुरपरीवारो महाकालवनं गतः
तत्र स्नात्वा जले पुण्ये शिप्रायाश्चाशुसिद्धिदे 5.2.70.
पूजयामास रत्नैश्च दिव्यैर्वस्त्रैः सुभूषणैः
मुक्ताफलैः सुतारैश्च जलधाराभिरेव च
शुश्राव श्रोत्रपीयूषं गीतं देवगृहे शुभे प्रियामपश्यत्तत्रस्थां लावण्यललनावधिम्
तां दृष्ट्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनस्तन्मयोऽभवत्
ज्ञात्वा मे सैव पत्नीयं दृष्टा देवप्रसादतः
क्षिप्रं पुलिकिता तस्या विरराज कुचस्थली
विश्वावसोः सिद्धपतेः सुतैषा प्राणवल्लभा
आनीता ते मया पत्नी हत्वा तं राक्षसाधि पम्
इत्युक्तोऽसौ गतो देवि लब्ध्वा भार्यां प्रियां तदा
आराधितो नरेंद्रेण दुर्द्धर्षेण महात्मना त्रिषु लोकेषु विख्यातो वांछितार्थफल प्रदः ।। 5.2.70.
ये पश्यंति विशालाक्षि दुर्द्धर्षेश्वरसंज्ञकम्
संक्रांतौ रविवारे च ग्रहणे चंद्र सूर्ययोः ते प्रयांति विमानेन मदीयं स्थानमुत्तमम्