अविचार्य कृतं मुग्धे भुवनक्षयकारणात्
अहमप्यखिलाँल्लोकान्संहरिष्यामि संक्षये
केयं वा त्वादृशी कुर्यादीदृशं सद्विगर्हितम्
इति शम्भोर्वचः श्रुत्वा धर्मलोपभयाकुला
अथ देवः प्रसन्नात्मा व्याजहार दयानिधिः
मन्मूर्तेस्तव केयं वा प्रायश्चित्तिरिहोच्यते 1.3.1.3.
श्रुतिस्मृतिक्रियाकल्पा विद्याश्च विबुधादयः
मान्ययाभिन्नया देव्या भाव्यं लोकसिसृक्षया
तस्माल्लोकानुरूपं ते प्रायश्चित्तं विधीयते
स्वामिना नानुपाल्येत यदि त्याज्योऽनुजीविभिः
अहमेव तपः सर्वं करिष्याम्यात्मनि स्थितः
त्वत्पादपद्मसंस्पर्शात्त्वत्तपोदर्शनादपि
कर्मभूमेस्त्वमाधिक्यहेतवे पुण्यमाचर
धर्मे दृढतरा बुद्धिं निबध्नीयान्न संशयः
त्वमेवैतत्सकलं प्रोक्ता वेदैर्देवि सनातनैः
या दिवं देवसंपूर्णा प्रत्यक्षयति भूतले 1.3.1.3.
देवाश्च मुनयः सर्वे वासं वांछंति संततम्
यत्र स्थितानां मर्त्यानां कम्पन्ते पापकोटयः
संपूर्णशीतलच्छायः प्रसूनफलपल्लवैः
गणाश्च विविधाकारा डाकिन्यो योगिनीगणाः
अहं च निष्कलो भूत्वा तव मानसपंकजे
इत्युक्ता देवदेवेन देवी कंपांतिकं ययौ
कंपां च विमलां सिन्धुं मुनिसमघनिषेविताम्
फलपुष्पसमाकीर्णं कोकिलालापसंकुलम्
कामाग्निपरिवीतांगी तपःक्षामेव साऽभवत्
कामशोकपरीतांगी पुरारिविरहाकुला ।। 1.3.1.3.
इममघहरमागतानिशं स्वयमपि पूजयितुं तपोभिरीशम्
कथमिव विरहः शिवस्य सह्यः क्षुभितधियात्र भृशं मनोभवेन
सांत्वयन्ती स्तुतिशतैरुपायैः शिवदर्शनैः
देवि त्वमविनाभूता सदा देवेन शंभुना