दृष्ट्वा तन्महदाश्चर्यं माहात्म्यातिशयं श्रिये
पिशाचोपि गतः स्वर्गमस्य लिंगस्य दर्शनात्। अतो देवः स विख्यातो भविष्यति महीतले
ये पश्यंति नरा देवि पिशाचेश्वरसंज्ञकम् । तेषां हि पितरः सद्यो ये चापि निरये स्थिताः 5.2.68.
अश्वमेधस्य यज्ञस्य सम्यगिष्टस्य यत्फलम्
गयायां पिंडदानेन यत्पुण्यं समुदाहृतम्
ये पश्यंति चतुर्दश्यां पिशाचेश्वरसंज्ञकम्
न वियोनिं नरो याति नरकं च न पश्यति
सर्वैश्वर्यसमायुक्तः सर्वबन्धुसमन्वितः
कीर्तनान्मुच्यते पापाद्दृष्ट्वा स्वर्गं च गच्छति
तदैव स नरो मुक्तः संसारनिगडादिभिः
यज्ञानां तपसां चैव दानानां चैव यत्फलम्
यदि पश्येच्चतुर्दश्यां वैशाखे कार्त्तिके तथा । तस्य पुण्यमसंख्यातं जायते नात्र संशयः
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः 5.2.68.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे पिशाचेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टषष्टितमोऽध्यायः
ईश्वर उवाच। एकोनसप्ततिं देवि शृणु पार्वति यत्नतः
कलिंगविषये देवि सुबाहुर्नाम पार्थिवः
तस्य पत्नी विशालाक्षी दुहिता दृढधन्वनः
परस्परानुरागत्वात्परा प्रीतिरभूत्तयोः
आयुर्वेदविदां मुख्यैः शरीरस्य चिकित्सकैः
एवं बहुतरे काले गते देवि महीपतिम्
कथमेषा शिरोरोगे जरा ते पृथिवीपते प्रयतंतेऽस्य नाशाय तथाप्येष न शाम्यति
एवं स प्रियया प्रोक्तः सुबाहुः पृथिवीपतिः
सुखदुःखाश्रयं देवि शरीरं सर्वदेहिनाम्
इति संबोधिता राज्ञी तेन राज्ञा वरानने 5.2.69.
यदा सा वारितात्यर्थं पृच्छत्येव पुनःपुनः
यदि त्वं श्रोतुकामासि रोगस्यास्य समुद्भवम्
महाकालवनं गत्वा सिद्धगंधर्वसेवितम्
श्वः प्रभाते गमिष्यामि त्वया सार्द्धं शुचिस्मिते उत्सुका गमनार्थाय महाकालवनं शुभम्
अथ सा रजनी वृत्ता प्रभाते नृपसत्तमः
आजगाम क्रमेणैव महाकालवनं शुभम्