ततस्ते पूजयामासुः पुष्पैर्नानाविधैस्तथा
दुर्लभोऽतिवरो दत्तः कैलासे स्थानमुत्तमम्
अतोऽहं त्रिदशैः प्रोक्तः केदारेश्वरना मतः
इहागत्य नरा ये च त्वां पश्यंति सुभक्तितः
हिमाद्रौ हिमनाथस्य यात्रायाः प्रत्यहं फलम्
ब्रह्महा वा सुरापो वा स्ते यी वा गुरुतल्पगः 5.2.67.
सोऽपि याति परं स्थानं पुनरावृत्तिवर्जितम् तत्फलं समवाप्नोति केदारेश्वरदर्शनात्
ते नराः पशवो लोके तेषां जन्म निरर्थकम्
कौमारे यौवने बाल्ये वार्द्धके यदुपार्जितम्
हिमालयकृता यात्रा तस्याः प्रोक्तं च यत्फलम्
इत्युक्तोऽहं तदा देवि देवैः प्रणतिपूर्वकम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये केदारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः
शृणु देवि प्रयत्नेन दर्शनात्पापनाशनम्
आदौ कलियुगे देवि शूद्रो बहुधनोऽभवत्
अब्रह्मण्यो नृशंसश्च कदर्यो निरपत्रपः
त्रिवर्गहंता चान्येषामात्मकामानुवर्त्तकः
मरुदेशे पिशाचोऽभून्नग्नो दीनो भयावहः
बहवो मर्द्दितास्तेन पिशाचा बलवत्तराः
अथ तेनैव मार्गेण कदाचिच्छाकटायनः
उदयादित्यसंकाशो विभावसुसमद्युतिः
गतो ददर्श तं रौद्रं पिशाचं च भयावहम्
दृष्ट्वा तं शकटारूढं ब्राह्मणं शाकटायनम् 5.2.68.
तथारूपः पिशाचस्तु कर्णाभ्यां बधिरीकृतः तं धावंतं समालोक्य पिशाचं ब्राह्मणोऽब्रवीत्
पिशाच त्रस्तरूपोऽसि त्वरितश्चैव लक्ष्यसे
पिशाच उवाच शकटस्यास्य महतो घोषं श्रुत्वा भयंकरम्
ब्राह्मण उवाच पिशाचानां बलिष्ठाश्च श्रूयंते ब्रह्मराक्षसाः
पिशाच उवाच दुःखं हि मृत्युः सर्वेषां जीवितं च सुदुर्ल्लभम्
पैशाची कुत्सिता योनिः पापिनामेव जायते
तस्माज्जीवितुमिच्छामि प्रसीद ब्रह्मराक्षस