नियतेनैव कालेन मानुषाणां च सर्वदा
आख्यास्ये तदुपायं च श्रूयतां सावधानतः
क्षेत्राणामुत्तमं क्षेत्रं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम्
तत्राहं संभविष्यामि लोकानामनुकंपया
सोमेश्वरस्य देवस्य पश्चिमे स्थानमुत्तमम्
सर्वदा दर्शनं तत्र मया सार्द्धं भविष्यति 5.2.67.
इह यावत्फलं तस्माद्दास्यामि ह्यधिकं ततः आकाशादुत्थितां दिव्यां मनःप्रह्रादकारिकाम्
गता वनं महाकालं संस्मरन्तो महेश्वरम्
स्नात्वा शिप्राजले पुण्ये यावत्पश्यन्ति भास्करम्
अथ ते हर्षिताः प्रोचुः केदारोऽयं न संशयः
ततस्ते पूजयामासुः पुष्पैर्नानाविधैस्तथा
दुर्लभोऽतिवरो दत्तः कैलासे स्थानमुत्तमम्
अतोऽहं त्रिदशैः प्रोक्तः केदारेश्वरना मतः
इहागत्य नरा ये च त्वां पश्यंति सुभक्तितः
हिमाद्रौ हिमनाथस्य यात्रायाः प्रत्यहं फलम्
ब्रह्महा वा सुरापो वा स्ते यी वा गुरुतल्पगः 5.2.67.
सोऽपि याति परं स्थानं पुनरावृत्तिवर्जितम् तत्फलं समवाप्नोति केदारेश्वरदर्शनात्
ते नराः पशवो लोके तेषां जन्म निरर्थकम्
कौमारे यौवने बाल्ये वार्द्धके यदुपार्जितम्
हिमालयकृता यात्रा तस्याः प्रोक्तं च यत्फलम्
इत्युक्तोऽहं तदा देवि देवैः प्रणतिपूर्वकम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये केदारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः
शृणु देवि प्रयत्नेन दर्शनात्पापनाशनम्
आदौ कलियुगे देवि शूद्रो बहुधनोऽभवत्
अब्रह्मण्यो नृशंसश्च कदर्यो निरपत्रपः
त्रिवर्गहंता चान्येषामात्मकामानुवर्त्तकः
मरुदेशे पिशाचोऽभून्नग्नो दीनो भयावहः
बहवो मर्द्दितास्तेन पिशाचा बलवत्तराः
अथ तेनैव मार्गेण कदाचिच्छाकटायनः