जाह्नवीनिर्झरोष्णीषः शर्वाणीजनकस्तथा
सर्वदेवमयो दिव्यः सर्वतीर्थमयः कृतः
एवं संस्थाप्य शैलेंद्रं लिंगमूर्त्तिरहं स्थितः
उदकं निर्मितं तत्र मंत्रपूर्णं मया प्रिये
योत्रागत्य नरो भक्त्या सम्यङ्मां पूजयिष्यति तस्योदरे भविष्यामि लिंगरूपी न संशयः
इत्युक्ते वचने देवि सदेवासुरपन्नगाः 5.2.67.
विद्याधरगणाश्चैव मम दर्शनलालसाः
दृष्टोऽहं विधिना तैस्तु लिंगमूर्त्तिगतः प्रिये जनलोकगतैः सिद्धैः पूज्यमाना वरानने
अथ कालेन बहुना श्रुत्वा माहात्म्यमुत्तमम्
मनुष्याः समुपायातास्ते रजोबहुला यतः
कृतवांस्तद्भयार्थाय न च ते भीतिमागताः
न तैर्दृष्टो महादेवि यतोऽहं महिषाकृतिः उद्विग्ना निश्वसन्तश्च वैराग्यं परमं गताः
नात्र देवो न तीर्थानि न गंगा पुण्यदायिनी
एवं किल पुराणेषु श्रूयते सर्वदा श्रुतौ
एवं तु वदतां तेषां मानुषाणां यशस्विनि
अमार्गं मा वदत्वत्र न निंद्याः श्रुतयोऽव्ययाः 5.2.67.
ये निंदंति पुराणानि धर्मशास्त्राणि नास्तिकाः
सदा देवोत्र केदारः स्वर्गमोक्षप्रदायकः
करोति पूजां हिमवान्मासानष्टौ च शाश्वतान् सेव्यश्च रमणीयश्च सर्वतीर्थनमस्कृतः
सर्वरत्ननिधानश्च देवानां वल्लभस्तथा
नियतेनैव कालेन मानुषाणां च सर्वदा
आख्यास्ये तदुपायं च श्रूयतां सावधानतः
क्षेत्राणामुत्तमं क्षेत्रं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम्
तत्राहं संभविष्यामि लोकानामनुकंपया
सोमेश्वरस्य देवस्य पश्चिमे स्थानमुत्तमम्
सर्वदा दर्शनं तत्र मया सार्द्धं भविष्यति 5.2.67.
इह यावत्फलं तस्माद्दास्यामि ह्यधिकं ततः आकाशादुत्थितां दिव्यां मनःप्रह्रादकारिकाम्
गता वनं महाकालं संस्मरन्तो महेश्वरम्
स्नात्वा शिप्राजले पुण्ये यावत्पश्यन्ति भास्करम्
अथ ते हर्षिताः प्रोचुः केदारोऽयं न संशयः