भ्रातृभिर्भ्रातरः सर्वे निहता राज्यकारणात्
इति मंत्रिवचः श्रुत्वा स राजा विस्मयान्वितः
अतुष्टाः पृथगैश्वर्यं कथं कृत्स्ना भविष्यति ।।5.2.66.
ज्येष्ठो भ्राता सुबाहुश्च द्वितीयः शत्रुमर्दनः
कनिष्ठज्येष्ठता केयं राज्यं प्रार्थयतां नृणाम्
तथेति च प्रतिज्ञाते विक्रांतेन महीभृता
अथर्वणेन मंत्रेण पुरोधाः प्रचकार ह
अथ कृत्या समुत्पन्ना पश्चात्कृत्याचतुष्टयम्
ततः समस्तलोकस्य विस्मयश्चाभवन्महान्
ततः श्रुत्वा च निधनं पुत्राणां जल्पको नृपः
तेनापि कथितं सर्वं वशिष्ठेन महात्मना
सार्द्धं त्वमात्यपुत्रैश्च मृतं ब्राह्मणपंचकम्
मत्तोऽन्यः कः पापरतो भविष्यति महान्भुवि 5.2.66.
ततस्ते न विनश्येयुर्मम पुत्रपुरोहिताः
कारणत्वं गतो योऽहं विनाशस्य द्विजन्मनाम् नाशं ययुर्न दुष्टास्ते दुष्टोऽहं नाशकारणे
इत्थमुद्विग्नहृदयः स जल्पः पृथिवीपतिः
राजोवाच भगवन्ब्रूहि मे तीर्थमवियोगकरं सदा
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा जल्पस्य पृथिवीपतेः
गच्छ जल्प ममादेशान्महाकालवनोत्तमम् तत्र लिंगमनाद्यं च कुक्कुटेश्वरपश्चिमे
तदाराधय राजेंद्र जामदग्न्याश्रमे स्थितः
देवदारुवनं त्यक्त्वा महाकालवनं गतः पूजयामास विधिवत्परमेण समाधिना
तत्र वाणी समुत्पन्ना लिंगमध्याद्वरानने पुत्राणां नृपविप्राणामदृष्टं तत्र कारणम्
विपाकेन स्वकीयेन गता वैवस्वतं पुरम् 5.2.66.
अनेन शुद्धभावेन तुष्टोऽहं नृपसत्तम
संसारसागरे घोरे मा भवेन्मम जन्म च
अक्षयां देहि मे कीर्त्तिं नाम्ना मे विश्रुतो भुवि
वदंतु त्रिदशाः सर्वे एष मे दुर्लभो वरः तेषां वियोगो मा भूयात्पुत्रतो धनतोऽपि वा
न संसारभयं तेषां दस्युतो नैव राजतः
शिवमस्तु सदा तेषां येषां त्वं दर्शनं गतः
सर्वतीर्थाभिषेकैस्तु यत्पुण्यं प्राप्यते नरैः