किं तेऽभीष्टं करोम्यद्य किं ददामि पितामह
इति लिंगवचः श्रुत्वा कथितं ब्रह्मणा तदा
जलं गृहाण वाणीश शस्त्रजं शत्रुवारणम्
इत्युक्तः सत्वरो ब्रह्मा गतो यत्र जनार्द्दनः 5.2.65.
स पुलोमा महानासीत्स्वारोचिषेंऽतरे मनौ
ददर्श तत्र तल्लिंगं नाम चक्रे जनार्द्दनः तस्माद्ब्रह्मेश्वरोनाम ख्यातिं लोकेषु यास्यति
ये द्रक्ष्यंति नरा भक्त्या देवं ब्रह्मेश्वरं शिवम्
यस्तु पश्येत्प्रसंगेन देवं ब्रह्मेश्वरं शिवम्
यः पुष्करं नरो गत्वा तपो वर्षशतं चरेत्
पंचपातकसंयुक्तो यो मर्त्त्यो दुष्टमानसः
चांद्रायणानां विधिवद्दशानामेव यत्फलम्
इत्युक्त्वा गतवान्विष्णुर्वैकुंठं शाश्वतं प्रिये
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचषष्टितमोऽध्यायः
यस्य दर्शनमात्रेण महापापं शमं व्रजेत्
जल्पोनाम महादेवि राजाभूद्भुवि विश्रुतः
विकल्पबहुलो नित्यं संसारगतिचिंतकः
तस्य राज्ञो वरारोहे मूर्ताः पंचाग्नयो यथा विक्रांतः पंचमः पुत्रः सर्वे शस्त्रास्त्रपारगाः
पित्रा जल्पेन ते राज्ञा पृथग्राज्ये प्रतिष्ठिताः
प्राच्यां सुबाहुर्नृपतिर्याम्यां वै शत्रुमर्दनः
मध्ये विक्रांतसंज्ञस्तु स्वपदे विनियोजितः
बभूवुर्मंत्रिणस्तेषां हिता वंशक्रमागताः
विक्रांतस्य च यो मंत्री विकल्पैकपरायणः
यस्यैषा पृथिवी कृत्स्ना स समर्थः प्रकीर्तितः 5.2.66.
त्रिदशैश्चामृतं लब्धमुद्यमेन महीपते
हीनोद्यमा मानवा ये क्षत्त्रियाश्च विशेषतः
स्नेहं च कुरुते भ्राता राज्यलुब्धोऽर्थकारणात् क्रियते न किमर्थं तु भूप मंत्रपरिग्रहः
परोऽपि हितवान्बन्धुर्बन्धुरप्यहितः परः
भूमिमेते निर्गिलंति सर्पा बिलशयानिव
मायया मोहितं सर्वं को वा कस्य च बांधवः