शारदाभ्रसमाभासं मध्येकालं यथा घनम्
अयं स दानवगिरिवज्रो हि मधुसूदनः
दैत्यसीमंतिनीकांतपत्रवल्लीप्रभंजकः
गतशंकः स्वपित्येकः सर्वदा कुटिलाशयः 5.2.65.
इत्युक्त्वा स हि दैत्येंद्रः पुलोमातिरुषान्वितः ददर्श नाभिकमले चिन्तयानं पुनःपुनः
अथ व्याकुलतां प्राप्तो ब्रह्मा दृष्ट्वा तदद्भुतम्
अथ बोधं गतः क्षिप्रं कैटभारिर्महाबलः
अजेयः संगरे धीरो ब्रह्माणमिदम ब्रवीत्
असौ लब्धवरो दैत्यः सहसा मां विजेष्यति
तस्माद्गच्छ त्वरायुक्तो महाकालवने शुभे
उत्तरे च्यवनेशस्य शिवशक्तिसमन्वितम्
कुण्डेश्वरकरस्पर्शकारि वारि निरंतरम्
इति तस्य वचः श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः
स्तुतिं चकार सहसा दृष्ट्वा भक्त्या पितामहः 5.2.65.
नमोऽविषह्यवीर्याय नमो विश्वक्रियात्मने
नमः पिंगकपर्द्दाय नमः खंडेंदुधारिणे
वंदे त्वां भूतभर्त्तारं सदा शत्रुविनाशनम्
वन्दे त्वां त्रिदशाध्यक्षं विश्वाध्यक्षं महेश्वरम्
वंदे त्वां सर्वदा देवं दैत्यसंघातनाशनम्
एवं स्तुतः स भगवाँल्लिंगरूपी महेश्वरः
किं तेऽभीष्टं करोम्यद्य किं ददामि पितामह
इति लिंगवचः श्रुत्वा कथितं ब्रह्मणा तदा
जलं गृहाण वाणीश शस्त्रजं शत्रुवारणम्
इत्युक्तः सत्वरो ब्रह्मा गतो यत्र जनार्द्दनः 5.2.65.
स पुलोमा महानासीत्स्वारोचिषेंऽतरे मनौ
ददर्श तत्र तल्लिंगं नाम चक्रे जनार्द्दनः तस्माद्ब्रह्मेश्वरोनाम ख्यातिं लोकेषु यास्यति
ये द्रक्ष्यंति नरा भक्त्या देवं ब्रह्मेश्वरं शिवम्
यस्तु पश्येत्प्रसंगेन देवं ब्रह्मेश्वरं शिवम्
यः पुष्करं नरो गत्वा तपो वर्षशतं चरेत्
पंचपातकसंयुक्तो यो मर्त्त्यो दुष्टमानसः