कुजंभोऽपि हतो दैत्यो देवविद्वेषकारकः
भक्त्या ये पूजयिष्यंति धनुःसाहस्रमीश्वरम्
अर्चिते देवदेवेशे धनुःसाहस्रिके शिवे
प्रातर्मध्येऽपराह्णे च धनुःसाहस्रकं शिवम्
तीर्थानां च यथा गंगा रक्षिता योधसत्तमैः
तत्र गंगादितीर्थानि विद्यन्ते विविधानि च 5.2.63.
तेषां फलं विनिर्दिष्टं ये पश्यन्ति तु भक्तितः
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापना शनः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीति लिङ्गमाहात्म्ये धनुःसाहस्रमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्टितमोऽध्यायः
यस्य दर्शनमात्रेण पशुयोनिर्न लभ्यते
पशुपालो महादेवि बभूव भुवि विश्रुतः
दिदृक्षुः स कदाचिच्च गतस्तोयनिधिं प्रति एका स्त्री मुक्तकेशा सा भ्रमन्ती च पुनःपुनः
अथ राजा भयाविष्टो विसंज्ञः समपद्यत
ततोन्ये समपातं च आगत्य नृपसत्तमम्
रुद्धे राजनि ते सर्वे एकीभूतास्तु दस्यवः
तस्य तां धृष्टतां ज्ञात्वा स्थैर्यं च नृपतेर्मृधे
अमूर्ता इव ते सर्वे एकीभूतास्ततोऽभवन्
अथापश्यत्तदाऽऽयांतं नारदं मुनिपुंगवम्
अकस्मात्पुरुषाः पंच समायाता भयावहाः ।। 5.2.64.
तैरहं वेष्टितो दुष्टैर्व्याकुलश्च कृतस्तदा
ततोऽन्ये पुरुषाः पञ्च समायाता नियुध्य माम्
एवं तैः पीडितोऽत्यर्थं पुनर्मोहमुपागतः
दृढो भव महाराज मा विषादं कुरु प्रभो
तस्या वाक्येन विप्रेंद्र मया धैर्येण संयुगे
प्रलीना मच्छरीरे तु केप्यते कापि साऽबला
ये त्वया पुरुषा दृष्टास्त्वयि लीना जिता मृधे भ्रमन्ती या च नारी सा त्वया दृष्टा नृपोत्तम
मनोरूपेण सा बुद्धिर्भ्रमत्येव हि न स्थिरा
सोऽपि क्रोधवशं नीत इन्द्रियैर्विषयैः प्रियैः
महादेवो जगन्नाथः सृष्टिसंहारकारकः 5.2.64.
सुरा विभूतयो यस्य क्रीडार्थं भुवनत्रयम्