धर्मार्थकाम सिद्धिश्च मोक्षसिद्धिरनुत्तमा
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडे चतुरशीति लिङ्गमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्टितमोऽध्यायः
विद्धि पापहरं देवि समीहितकरं सदा
सुगतिर्नाम विप्रेन्द्रो बभूव द्वापरे युगे
मतंगस्तस्य पुत्रोऽभूद्बाल्याद्दारुणतां गतः दण्डकाष्ठेन सहसा ताडयामास चापलात्
तं तु तीव्राहतं दृष्ट्वा गर्दभी पुत्रगृद्धिनी
ब्राह्मणे दारुणं नास्ति मैत्रो ब्राह्मण उच्यते
स्वकीयां भजते चाथ प्रकृतिं मानवः सदा
दंडकाष्ठं परित्यज्य रासभीं प्रत्यभाषत
कथं मां वेत्सि चंडालं यायावरकुलोद्भवम्
ततस्त्वमसि चांडालो ब्राह्मण्यं तेन ते गतम्
एवमुक्तो मतंगस्तु पितरं वाक्यमब्रवीत् 5.2.60.
गर्दभ्या कथितं सम्यक्तस्मात्तप्स्ये महत्तपः
स गत्वा च ततोऽरण्यमतप्यत महत्तपः
तं तथा तपसा युक्तमुवाच हरिवाहनः वरं ददामि तेऽहं तं वृणीष्व त्वं यदिच्छसि
देहि मे शाश्वतं शक्र वर एष वृतो मया
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं तमुवाच पुरंदरः
नाशमेष्यसि दुर्बुद्धे तदुपारम मा चिरम्
एवमुक्तो मतंगस्तु संशितात्मा यत व्रतः
तमुवाच ततः शक्रः पुनरेव महायशाः
न हि शक्यं प्राप्तुमेवमचिरान्नाशमेष्यसि
एवमुक्तो मतंगस्तु संशितात्मा दृढव्रतः 5.2.60.
तदेव च पुनर्वाक्यमुवाच बलवृत्रहा
अन्यं वरं वृणीष्व त्वं मा कृथास्तत्स्वयं श्रमम्
अतिष्ठत गयां गत्वा सोंगुष्ठेन शतं समाः
त्वगस्थिभूतो धर्मात्मा तताप परमं तपः
वराणामीश्वरो दाता सर्वभूतहिते रतः
ब्राह्मण्यं दुर्ल्लभं तात ह्यसतां पापशीलिनाम्
ब्राह्मणे सर्वभूतानां योगक्षेमः समाहितः