उक्तोऽहं प्रणयात्तेन न मां तापय नारद
भवतः पार्श्वमायातः प्रणयेन तपोधन
मया सार्धं त्वया ब्रह्मन्गतिः कार्याऽविकल्पतः भविष्यति न संदेहो मम कीर्तिश्च सुस्थिरा
एवं हि ब्रुवतस्तस्य प्रयागस्य नृपोत्तम
शङ्खचक्रगदापाणिर्गरुडस्थो वियद्गतः
एहि नारद गच्छामः प्रयागो यत्र यास्यति
ज्ञानं मे देहि देवेश कथं यास्यामि तद्वनम् 5.2.58.
इत्युक्तः श्रीधरेणाहं महाकालवनं नृप
तत्र लिंगमनादि तु ज्योतीरूपं सनातनम्
प्रयागः पूजयामास पश्यतो मम भूपते
प्रयाग प्रयतो भूत्वा प्रसन्नोऽहं सदा तव
इत्युक्तस्तेन लिंगेन मदर्थं प्रार्थितस्तदा
नष्टा वेदाश्च शास्त्राणि सावित्र्या दर्शनात्प्रभो
ततो लिंगात्समुत्तस्थौ ब्रह्मा वेदैर्वृतस्तदा
इत्युक्तोऽहं तदा देव्या सावित्र्या नृपसत्तम
प्रतिभास्यंति ते वेदा धर्मशास्त्राणि नारद
ज्ञानं षडंगसहितं शास्त्राणि विविधानि च 5.2.58.
प्रयागेनार्चितो देवो मम ज्ञानस्य कारणात्
तदाप्रभृति तल्लिंगं तीर्थकोटिशतैर्वृतम्
किमनेनाश्वमेधेन इष्टेन नृपसत्तम
तपसा किं सुतप्तेन कायक्लेशकरेण तु
प्रियव्रतो महादेवि महाकालवनं गतः
ददर्श तत्र तल्लिंगं नवनद्यास्तु दक्षिणे
मया संमानितो देवि गणानामधिपः कृतः ते धन्या मानुषे लोके क्लिश्यन्त्यन्ये निरर्थकाः
या गतिर्योगयुक्तस्य सत्त्वस्थस्य मनीषिणः
माघमासे समेष्यंति प्रयागेश्वरदर्शनम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः 5.2.58.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्य खंडे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये प्रयागेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपंचाशत्तमोऽध्यायः
यस्य दर्शनमात्रेण सिद्धिः पुंसां प्रजायते
आसीदश्वशिरानाम राजा परमधार्मिकः