संज्ञानाम रवेर्भार्या सा सुता विश्वकर्मणः छायामयी चात्मनस्तु निर्मिता तरसा तया
सा प्रोक्ता सादरेणैव स्थीयतां सूर्यसंनिधौ
इत्युक्त्वा सा तदा संज्ञा जगाम भवनं पितुः जनयामास तनयं नामतो यः शनैश्चरः
तस्मिञ्जाते भयं जग्मुः सदेवासुरमानुषाः
इन्द्रोऽपि भयसंत्रस्तो ब्रह्माणं शरणं गतः
भिन्नं तु रोहिणीचक्रं व्याप्तं नक्षत्रमंडलम्
वासवस्य वचः श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः
मर्यादा क्रियतां भानो वार्यतां पुत्र औरसः
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा रविणा प्रोक्तमीदृशः 5.2.50.
पश्य मे चरणौ दग्धौ दृष्टिमात्रेण लीलया
सूर्यस्य वचनं श्रुत्वा हरिः प्राप्तस्तु तत्क्षणात्
गम्यतां तत्र यत्रास्ते देवदेवो महेश्वरः
वृत्तांतः कथितः सर्वो रविपुत्रस्य पार्वति
अधोदृष्टिर्मया दृष्टो वक्रांगो रूपतोऽसितः
किमर्थं वै स्मृतो देव देह्याजां मम शंकर
इत्युक्तोऽहं तदा तेन रविपुत्रेण पार्वति
तेनोक्तं देहि मे स्थानं पानमाहारमेव च
मेषादिराशिसंस्थः संस्त्रिंशन्मासान्प्रपीडय
अष्टमश्च चतुर्थश्च द्वितीयो जन्मसंस्थितः 5.2.50.
एकादशो वा षष्ठो वा तृतीय स्थानगोथवा
पंचमो नवमश्चैव उदासीनस्तु सप्तमः
पूजां प्राप्स्यसि चात्यर्थं ग्रहाणामधिकं सदा
अतस्ते स्थावरं नाम भविष्यति महीतले
अतः शनैश्चरोनाम भविष्यसि सदा भुवि
वर्णतो ह्यसितो नाम भविष्यसि महीतले तुष्टो ददासि राज्यं च रुष्टो वै हरसि क्षणात्
देवासुरमनुष्याश्च सिद्धविद्याधरोरगाः ।। त्वत्क्रूरदृष्टिनिहता नाशं यास्यंति नान्यथा
तव प्रसादात्प्राप्स्यंति मनोऽभीष्टं सुदुर्ल्लभम्
मनोभीष्टकरं पुण्यं देवदानवदुर्लभम्
तत्र गच्छ ममादेशत्त्वपृथुकेश्वरपश्चिमे 5.2.50.
कीर्त्तिरेषा त्वदीयापि त्रैलोक्ये भविता धुवम्