भिक्षार्थं शिक्षिते तेन न प्लुतिर्न निवर्त्तनम्
अवन्तीवासपुण्येन त्रिलोचनस्य सेवया
अधुना तं पतिं प्राप्य विद्याधरकुमारकम्
यैरल्पमपि चावंत्या कृतं कर्म शुभावहम् त्रैलोक्येऽपि च सर्वस्मिञ्छ्रेष्ठाऽवन्तीपुरी सदा
ततोऽपि लिंगमोंकारं ततोऽप्यत्र त्रिलोचनम्
अतः सर्वप्रयत्नेनावन्त्यां पूज्यस्त्रिलोचनः
लिंगस्वरूपमासाद्य शुभं त्रिभुवनादपि स्वमातुः पुरतश्चोक्त्वा कृतकृत्या इवाभवन्
एकदा माधवे मासि सह सार्थाः समागताः
विरजस्के महाक्षेत्रे त्रिलोचनसमीपतः
विद्याधराय ताः कन्या नागैस्तिस्रोऽपि कल्पिताः 5.2.45.
रत्नदीपैश्च नागेन्द्रः पद्मी च भुजगेश्वरः जामातरं समासाद्य शुभं परिमलालयम्
अन्योऽन्यं स्वजनास्ते तु मुदा विकसितेक्षणाः
त्रिलोचनस्य लिंगस्य वर्णयंतोऽपि गौरवम् भुक्त्वावन्तीं ततः प्राप्य संसेव्य च त्रिलोचनम्
गायन्गीतं सुमधुरं नागीभिः सहितः कृती
त्रिलोचनस्य महिमा कलौ देवेन गोपितः
त्रिलोचनकथामेतां श्रुत्वा पापान्वितोऽप्यहो
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
यस्य दर्शनमात्रेण कुलवृद्धिर्भवेद्ध्रुवम्
निशामय महा वि वीरेशाविर्भवं परम्
आसीदमित्रजिन्नाम राजा परपुरंजयः
यशोधनो वदान्यश्च सुधीर्ब्राह्मणदैवतः
विनीतो नीतिसंपन्नः कुशलः सर्वकर्मसु
कृतज्ञो मधुरालापः पापकर्मपराङ्मुखः
रणांगणे कृतांतस्य संख्यावांश्च सदोजिरे
धर्मार्थ धनकोशश्च समृद्धबलवाहनः
स्थैर्यधैर्यसमापन्नो देशकालविचक्षणः
वासुदेवांघ्रियुगले चेतोवृत्तिं निधाय च 5.2.46.
अलंघ्यशासनः श्रीमान्विष्णुभक्तिपरायणः
हरेराराधनान्युच्चैः प्रतिसौधं पदेपदे
गोवृन्दगोपगोपालगोपीजनमनोहर