अत एव प्रयत्नेन परिणेता विवर्जयेत
अथर्षेः कस्यचिद्दैवादाश्रमे देवसन्निभे
कृत्वा नानोपवासादिव्रतानि ब्राह्मणांगजे
फलचौर्यविपाकेन वानर त्वं तयोरभूत्
स च नारायणो विप्रः पितृशुश्रूषणे रतः
एवं भवांतरे चासीदेतयोः पतिरेव सः
प्रासादस्यापि पार्श्वे तु न्यग्रोधश्च महानगः
विष्णुदेहजले तीर्थे क्रीडया च ममज्जतुः
जातिस्वभावचापल्यात्कीडंत्यौ च प्रदक्षिणम्
विचरंत्यावितः स्वैरं तत्र न्यग्रोधसंनिधौ 5.2.45.
भिक्षार्थं शिक्षिते तेन न प्लुतिर्न निवर्त्तनम्
अवन्तीवासपुण्येन त्रिलोचनस्य सेवया
अधुना तं पतिं प्राप्य विद्याधरकुमारकम्
यैरल्पमपि चावंत्या कृतं कर्म शुभावहम् त्रैलोक्येऽपि च सर्वस्मिञ्छ्रेष्ठाऽवन्तीपुरी सदा
ततोऽपि लिंगमोंकारं ततोऽप्यत्र त्रिलोचनम्
अतः सर्वप्रयत्नेनावन्त्यां पूज्यस्त्रिलोचनः
लिंगस्वरूपमासाद्य शुभं त्रिभुवनादपि स्वमातुः पुरतश्चोक्त्वा कृतकृत्या इवाभवन्
एकदा माधवे मासि सह सार्थाः समागताः
विरजस्के महाक्षेत्रे त्रिलोचनसमीपतः
विद्याधराय ताः कन्या नागैस्तिस्रोऽपि कल्पिताः 5.2.45.
रत्नदीपैश्च नागेन्द्रः पद्मी च भुजगेश्वरः जामातरं समासाद्य शुभं परिमलालयम्
अन्योऽन्यं स्वजनास्ते तु मुदा विकसितेक्षणाः
त्रिलोचनस्य लिंगस्य वर्णयंतोऽपि गौरवम् भुक्त्वावन्तीं ततः प्राप्य संसेव्य च त्रिलोचनम्
गायन्गीतं सुमधुरं नागीभिः सहितः कृती
त्रिलोचनस्य महिमा कलौ देवेन गोपितः
त्रिलोचनकथामेतां श्रुत्वा पापान्वितोऽप्यहो
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
यस्य दर्शनमात्रेण कुलवृद्धिर्भवेद्ध्रुवम्
निशामय महा वि वीरेशाविर्भवं परम्
आसीदमित्रजिन्नाम राजा परपुरंजयः