एवं भविष्यतीत्युक्त्वा मेघं चोत्तरमुक्तवान्
तच्छ्रुत्वा वचनं तत्र ह्युत्तरः प्राह हर्षितः
यदास्माकं महाबाधां कदा कोपि करिष्यति
रक्षा कार्या च मेघानां रक्षणीयास्त्वया वयम्
अद्यप्रभृति ते नाम्ना ख्यातिं यास्यामि भूतले.
ये मां संपूजयिष्यंति भक्त्या परमया युताः
पश्यंति प्रयता ये मां कृत्वा नियमपूर्वकम्
आरूढाः सूर्यसंकाशैर्विमानैः सार्वकामिकैः
नृत्य वादित्रनिर्घुष्टैरुत्कटध्वनिनादितैः
प्रसंगाद्भक्तिहीनोऽपि यो मां पश्यत्यशाठ्यतः 5.2.44.
स्मरिष्यति च यो नित्यं प्रभाते चोत्तरेश्वरम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
श्रीदेवदेव उवाच । यस्य दर्शनमात्रेण सर्वसिद्धिरवाप्यते
इतिहासमिहासीद्यत्पीठे विरजसंज्ञके
नानाभंगिगवाक्षाढ्ये रत्नसानाविवापरे
पार्वणेन शशांकेन खेदादिव समासिते
प्रातः सायं च मध्याह्ने कुर्व न्नित्यप्रदक्षिणम्
रजःप्रासादसंलग्नं दूरीकुर्वद्दिशो दश त्रिविष्टपेति च तथा तयोः कर्णातिथीभवेत्
चतुर्विधानि वाद्यानि शंभुप्रीतिकराण्यलम्
मंगलारात्रिकज्योतिस्त्रिसंध्यं पक्षिणोस्तयोः
प्राणयात्रां विहायापि कदाचित्स्थिरमानसौ
तत्रासकृज्जनाकीर्णं प्रासादं परितोऽवनौ 5.2.45.
देवदक्षिणदिग्भागे विष्णुदेहोद्भवं जलम्
तयोरित्थं विचरतोस्त्रिलोचनसमीपतः
अथ देवालयस्कंधे गवाक्षांतर्गतौ च तौ
तच्च पारावतद्वंद्वं श्येनः परिजिघृक्षया
ततो विलोकयामास तदागमविनिर्गमौ
केनाध्वना च निर्यातः किंकाले कुरुतश्च किम्
दुर्बलोऽप्याकलयितुं सहसारिर्न शक्यते
न कर्म सिद्ध्येन्नृपतेर्दुगेणैकेन यद्भवेत् स्वतंत्रं यदि दुर्गं स्यादपमार्गप्रकाशकम्