लिंगस्यान्यप्रदेशात्तु वायुः समभवन्महान्
सधूमा समभूज्ज्वाला लिंगस्यान्य प्रदेशतः
एवमत्यद्भुतं दृष्ट्वा वर्द्धमानं समंततः
ग्रहाश्च विह्वला जाता धूमेनाकुलिते न्द्रियाः
नमोनमो रूपनिराश्रयाय जलस्वरूपाय नमो नमस्ते
इति स्तुतो यदा देवि ग्रहैः क्रूरैस्तदा प्रिये
भस्मधूसरसर्वांगो भोगिभोगांगदोज्ज्वलः उवाच चैतान्प्रणतान्ग्रहान्कंपितक न्धरान
किं वा कामं मनोऽभीष्टं भवद्भ्यो यद्ददाम्यहम्
भवद्भ्यो लोकतुष्ट्यर्थं दर्शनं हि ददाम्यहम्
यदि देयो वरो देव यदि तुष्टोऽसि शंकर तथा कुरु महादेव तेन तृप्तिर्भविष्यति ।। 5.2.44.
एवं भविष्यतीत्युक्त्वा मेघं चोत्तरमुक्तवान्
तच्छ्रुत्वा वचनं तत्र ह्युत्तरः प्राह हर्षितः
यदास्माकं महाबाधां कदा कोपि करिष्यति
रक्षा कार्या च मेघानां रक्षणीयास्त्वया वयम्
अद्यप्रभृति ते नाम्ना ख्यातिं यास्यामि भूतले.
ये मां संपूजयिष्यंति भक्त्या परमया युताः
पश्यंति प्रयता ये मां कृत्वा नियमपूर्वकम्
आरूढाः सूर्यसंकाशैर्विमानैः सार्वकामिकैः
नृत्य वादित्रनिर्घुष्टैरुत्कटध्वनिनादितैः
प्रसंगाद्भक्तिहीनोऽपि यो मां पश्यत्यशाठ्यतः 5.2.44.
स्मरिष्यति च यो नित्यं प्रभाते चोत्तरेश्वरम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
श्रीदेवदेव उवाच । यस्य दर्शनमात्रेण सर्वसिद्धिरवाप्यते
इतिहासमिहासीद्यत्पीठे विरजसंज्ञके
नानाभंगिगवाक्षाढ्ये रत्नसानाविवापरे
पार्वणेन शशांकेन खेदादिव समासिते
प्रातः सायं च मध्याह्ने कुर्व न्नित्यप्रदक्षिणम्
रजःप्रासादसंलग्नं दूरीकुर्वद्दिशो दश त्रिविष्टपेति च तथा तयोः कर्णातिथीभवेत्
चतुर्विधानि वाद्यानि शंभुप्रीतिकराण्यलम्
मंगलारात्रिकज्योतिस्त्रिसंध्यं पक्षिणोस्तयोः