मया चालिंगितः प्रेम्णा चुम्बितः शिरसि प्रिये
दृष्टोऽहं च त्वया पुत्र भक्त्या चाराधितस्त्वया
अंगारेश्वरनामाहमद्यप्रभृति पुत्रक
ये मां पश्यंति सततं संगमेऽत्र व्यवस्थितम्
ये मां संपूज यिष्यंति ह्यंगारकदिने नराः
चतुर्थ्यां मंगलदिने ये मां पश्यंति सुव्रताः
अमावास्या च भौमश्च संयोगो दृश्यते यदा
स्नात्वा तदा प्रपश्यंति मामत्रैव व्यवस्थितम्
वाराणस्यां प्रयागे च कुरुक्षेत्रे च यत्फलम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः 5.2.43.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्येंऽगारकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः
यस्य दर्शनमात्रेण समीहितफलं लभेत्
पुरा नियुक्ताः शक्रेण ये मेघा वृष्टिकारकाः
एकार्णवे ततो जाते देवा भीता वरानने
नैवाप्यायनमस्माकं विना होमेन जायते
तेषां वयं प्रयच्छामः कामान्यज्ञादिपूजिताः
दृष्ट्वा पृष्वीं जले मग्नां ब्रह्माणं शरणं गताः
एकार्णवा मही जाता विनष्टाः क्रतवः प्रभो
देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः
अकाले प्रलयः कस्मान्निमग्ना पृथिवी जले
इति संचिंत्य हृदये सस्मार बलसूदनम् 5.2.44.
प्रोवाच वचनं श्रुत्वा नम स्कृत्य पितामहम्
ब्रह्मणोक्तस्तदा शक्रः किमर्थं प्लाविता मही
ततः सर्वे समाहूता मेघाः शक्रेण पार्वति
पितामहेन शक्रेण मर्यादा च कृता तदा
गजाकारैस्ततो मेघैः सहस्रैर्दशभिर्वृतः
शरभः पश्चिमामाशां सहस्राधिपतिः कृतः
उत्तरस्यां दिशि तदा प्रभुत्वे संप्रतिष्ठितः
प्रावृट्काले च वर्षध्वं नक्षत्रैर्जलजैद्रुतम्
ब्रह्मशक्रवचः श्रुत्वा तथेति कृतनिश्चयाः