एवमुक्त्वा गता गंगा कलया तत्र संस्थिता
गोसहस्रफलं तस्य जायते नात्र संशयः
सर्वयज्ञफलं सम्यक्सर्वदानफलं तथा
तत्र तीर्थानि सुभगे पृथिव्यां यानि कानिचित्
प्रयागं च कुरुक्षेत्रं केदारममरेश्वरम्
गोदावरी शतद्रुश्च बाहुदा वेत्रवत्यपि
गुप्तानि पुण्यतीर्थानि सिद्धक्षेत्राणि चैव हि
एतेषां फलमाप्नोति यः पश्यति समाहितः अतः पुण्यतमं स्थानं गीयते गणवंदिते ।।5.2.42.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये गंगेश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम द्वाचत्वारिंशोऽध्यायः
यस्य दर्शनमात्रेण जायते सर्वसंपदः
आदिकल्पे पुरा जातो वक्रांगो लोहितच्छविः मया धृतो धरण्यां स विख्यातो भूमिपुत्रकः
जातमात्रे सुते तस्मिन्महाकाये भयावहे
क्षोभं गताः समुद्राश्च चेलुश्च धरणीधराः
ऋषयो वालखिल्याश्च देवाः शक्रपुरोगमाः
सोच्छ्वाँसाः कथयामासुर्नमस्कृत्य पितामहम्
हरगात्रोद्भवेनैव जातमात्रेण लीलया
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः
मया पृष्टास्तु ते सर्वे किमर्थं भयविह्वलाः
तैः सर्वं कथितं देवि ममाग्रे भयविह्वलैः पीडितं भक्षितं चैव सदेवासुरमानवम् ।। 5.2.43.
इति तेषां वचः श्रुत्वा क्षेमार्थं कृपया मया
आदेशो दीयतां देव किं करोमीत्युवाच सः
ममांगाद्रजसा जातस्तेनांगारक उच्यसे
इदानीं वक्रतां यातो वक्रस्त्वं गीयसे बुधैः आहारेण विना देव कथं तृप्तिर्भविष्यति
तस्मान्मे देहि सुस्थानमाधिपत्यं च देहि मे
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुत्रोऽयं मम वल्लभः
इति संचिन्त्य मनसा स्मृतं स्थानं मयोत्तमम्
दत्तं पुत्र मया स्थानं महाकालवनोत्तमे
खगर्ता चैव शिप्रा च संगमस्तत्र विद्यते
यदा मया धृता गंगा तदा सा चन्द्रमण्डलात् 5.2.43.